พอดีว่าเราเรียนภาษาอังกฤษไม่ค่อยรู้เรื่องเลยอะ ตั้งใจลองหาคอร์สเรียนดีๆ หลายที่มาก แบบอยากพูดอ่านเขียนเป็นเร็วๆ ไง
เริ่มต้นตามหาคอร์สในกองรีวิว
เปิดมือถือไล่ดูรีวิวในเพจต่างๆ กว่า 3 วันแน่ะ ขี้เกียจตรองจัด สุดท้ายเจอคอร์สนึงโฆษณาใส่หน้าเราตลอด เห้อ…คิดซะว่าดวงเตือนก็ลองสมัครดู
- เค้าว่าจะสอนแบบคนไม่มีพื้นฐานตั้งแต่เริ่ม (ตรงใจมาก)
- ราคา 1,990 บาท ถือว่าไม่เจ็บตัวเกิน
- แบบฝึกหัดในแอปดูสีสันดี แถมพูดว่าเรียน 30 วันพูดได้คล่อง!
จ่ายเงินเสร็จเปิดคลิปแรก…เจอดาราสวยๆ พูดอังกฤษฉาบฉวย ฟังไม่ทันก็เปลี่ยนคลิป ครูคนใหม่พูดเร่งๆ แบบไม่สนใจว่าเราตามทันมั้ย สงสัยกลัวเนื้อหาไม่จบกระมัง?
ลุยเรียนแบบมึนๆ 7 วันรวด
ตอนเช้าก่อนเข้าทำงานลองเปิดคลิปดู เรียนไปหาวไปบ้าง เพราะครูเร่งสปีดเหมือนแข่งรถฟอร์มูล่าวัน ผ่านไปอาทิตย์นึง ความรู้ที่ได้: การกดปิดแอปรัวๆ แรงขึ้น พยายามทนทำแบบฝึกหัดก็พอทำได้ แต่ถามว่าจำได้มั้ย? หืดขึ้นคอ…
- ท่องศัพท์ 10 คำแต่ลืมเกือบหมดตอนบ่าย
- ทำแบบทดสอบหลังเรียนได้ 3/10 คะแนนบ่อยครั้ง
- พวกเพื่อนในกลุ่มเฟสบุ๊คชมว่าเก่งขึ้น แต่เรารู้ตัวแหละว่ามั่ว
แอบคิดว่าบางทีเราโง่เองมั้ง เลยยัดเรียนวันละ 2 ชม. ยิ่งยัดยิ่งมึน กลายเป็นพอเห็นภาษาอังกฤษทีไร หนีเหมือนเห็นผีนั่นแหละ
จุดเปลี่ยนตอนทะเลาะกับแอดมิน
ทนไม่ไหวโทรไปถามแอดมินว่า “เรียน 30 วันแล้วจะพูดคล่องจริงมั้ย?” แกบี้มาว่า “ก็ต้องดูว่าตั้งใจรึเปล่า” นี่แหละที่ระเบิด! เลยขอเงินคืนแล้วอัดรีวิวยาวในกลุ่ม
เพื่อนในกลุ่มหลายคนแอบอินบอกก์มาว่า “พวกเราก็ล้มเหลวค่ะ แต่อายไม่กล้าบอก” สรุปว่าทุกคนแอบพังด้วยกันนั่นเอง
สรุปสิ่งที่ได้นอกเหนือจากภาษาอังกฤษ
- อย่าคาดหวังกับคำโฆษณามากนัก โดยเฉพาะที่อ้างว่า “เร็ว”
- ถ้ารีวิวมีแต่คนชมอย่างเดียว ให้วางลบสมัครซะ
- บางทีเรียนเองแบบไม่เร่ง + ดูหนังฝรั่ง ก็แฮปปี้กว่าคอร์สแพงๆ
ตอนนี้เลิกคอร์สแล้ว แต่กำลังแฮปปี้กับการเรียนด้วยแอปฟรีในมือถือ เสียเงินนิดหน่อยได้บทเรียนใหญ่เลยว่า…ภาษาอังกฤษที่เราเก่งขึ้นมันวัดจากความกลัวที่หายไป ไม่ใช่คะแนนในแอป!