เริ่มเลยนะ ตอนนี้เรากำลังเจอฝรั่งหน้าแรกมากๆ ก็นะ ยิ้มอย่างเดียวก็ดูทุเรศ เลยตัดสินใจลองศึกษาประโยคง่ายๆ เอาไว้ทักทายลูกค้า
เริ่มจากอะไรดีน๊าา
กูก็ไปเปิดยูทูปหา “ภาษาอังกฤษพื้นฐาน” นั่งฟังคลิปนู่นนี่เป็นชั่วโมง บางอันมันพูดเร็วเวอร์ร์ หัวไม่ไปน่ะ ตอนแรกกูตะกุกตะกักมากเลย ไม่กล้าพูด กลัวฝรั่งจะฮาตลอด
เริ่มเขียนเองดีกว่า
ลองนั่งจดประโยคง่ายๆ แบบที่พนักงานโรงแรมเค้าใช้กัน:
- “Good morning, how can I help you?”
- “Would you like some water?”
- “Sorry, can you repeat?”
เจ๋งเลย! เอาแค่นี้ก่อนเนอะ ไม่ต้องเยอะ ดูเป็นทางการหน่อยๆ ให้มันพอใช้งานได้ก็พอ
ขั้นฝึกหัดเด้
วันถัดมากูยืนหน้ากระจกฝึกพูด แรกๆ มันขัดเขินโคตร เหมือนกำลังเล่นละครเวที กูพยายามฟังสำเนียงในยูทูปแล้วลองเลียนแบบ ซ้อมไปเป็นสิบๆ รอบบางประโยค กว่าจะพอได้
ปัญหาคลาสสิค:
พอเจอฝรั่งตัวจริงไอ้เรากลับลืมหมด! พูดได้แค่ “Yes” “No” หน้าแข็งไปสามวิ
ท่าแก้เกม
ตั้งกฎใหม่: ต้องใช้ประโยคที่ฝึกมาทุกวัน ห้ามขี้อาย กูเริ่มจากลูกค้าฝรั่งที่ดูใจดีก่อน ใช้ประโยคง่ายๆ อย่าง “Have a nice day!” เวลาคนเขาจ่ายเงิน อิ๊บ! เค้ายิ้มให้ด้วยนะเนี่ย
รายที่ยากหน่อยก็ต้องขอเวลาเค้าหน่อย “One minute please…” แล้วใช้มือถือเปิดดิกชันนารีแบบกดดันสุดๆ
สรุปแล้วกัน
ตอนนี้กูพูดได้เพิ่มอีกสามประโยคแบบไม่อายแล้วนะ ก้าวแรกพอได้แตะเส้นชัย:
- “Here is your key card.” (ยื่นคีย์การ์ดให้เจ๊ง)
- “Breakfast start 6 AM.” (บอกเวลาแบบง่ายๆ)
- “Need help? Call reception!” (ชี้โทรศัพท์หน่อย ดี๊ดี)
ลุยต่อสัปดาห์หน้าครับ ตั้งใจจะเพิ่มพวก “Airport transfer” กับ “Swimming pool” ไรงี้บ้าง หึหึ