จริงๆ แล้วมีคนแอบมาบ่นให้ฟังหลายคนเลยนะ ว่าท่องศัพท์ก็แล้ว เรียนแกรมม่าก็บ้าแล้ว แต่พอถึงเวลาต้องพูดจริงๆ นี่ปากแข็งไปหมด ปัญหานี้เราเจอหนักมากตอนหัดใหม่ๆ รู้สึกเหมือนถูกปิดปาก อารมณ์เหมือนเวลาอยากบ่นแฟนแต่หาข้ออ้างไม่เจออะ!
เริ่มแก้จุดแรกแบบมือใหม่หัดขับ
เมื่ออาทิตย์ก่อนลงทุนซื้อคอมโบ่ โปรโมชั่นคอร์สเรียนตัวต่อตัวออนไลน์ 10 ชม. บอกตรงๆ ตอนแรกก็เหวอยังกะจะโดดเครื่องบินไร้ร่ม เครียดเลยนะ แต่คิดซะว่าแค่เรียนหนเดียว ถ้าไม่เวิร์คก็ถอยได้
- ขั้นแรกต้องหาครูให้ตรงสไตล์ก่อน เรากดดูคลิปตัวอย่างทุกคนในเว็บ (ใช้วิธีดูว่าเขายิ้มเก่งมั้ย เกลียดครูหน้าเครียด!)
- คลาสแรกจองแค่ 25 นาที ทดลองฟรีนะ ครูให้เริ่มจากเล่าเรื่องประทับใจสุดกาก แบบไม่อนุญาตให้หยุดพูด แม้จะติดเป็นคำๆ ยังต้องตะกุกตะกักให้จบประโยค
- อาทิตย์ถัดมาเริ่มใช้เทคนิค ตึงแต่ไม่ขาด ถ้าพูดผิดหลักแกรมม่าเกิน 3 ครั้ง ครูจะขัดแต่ไม่จิก แค่ช่วยเรียงประโยคใหม่ให้ฟังดูเนียนขึ้น
โดนขยี้จุดอ่อนแบบหนีไม่พ้น
พอเริ่มชินปากแล้ว ครูลงมีดเลย! สร้างสถานการณ์ซีเรียสแบบที่เราเลียแน่ๆ เช่น…
- ให้โทรศัพท์สั่งพิซซ่าหน้าแปลกๆ ไปงงกับแชทบอตในเว็บต่างประเทศ
- บังคับให้แย้งความเห็นครูเวลาครูชมเลนนอน ร็อคกี้ (แบบต้องมีเหตุผลประกอบ!)
แค่สัปดาห์ที่ 3 นี่เหมือนโดนฝรั่งสวมหัว เริ่มร้องเพลงผิดๆ ถูกๆ ในห้องน้ำได้เองละ ครูเขาชมว่าทุกครั้งที่เราพูดติดขัดแล้วดัดจริตแสดงท่าทางช่วย มันคือการฝึกสมองให้คิดภาษาอังกฤษแบบโดยอัตโนมัติ
สรุปเทคนิคเด็ดที่ได้ลองมาแล้วเวิร์ค
จากคนเคยพูดคำว่า “fine, thank you” ยังสะดุด ลองเอาไปปรับใช้ได้เลย:
- เปิดแคมทุกครั้งตอนเรียน ห้ามปิดเด็ดขาด จะได้เห็นภาษากายตัวเองเวลาเครียด
- ไม่ต้องรอให้ครูฟีดแบ๊คตลอด ทวนประโยคที่เพิ่งพูดผิดไป 3 รอบ แม้ครูจะบอกว่าครบแล้วก็ตาม (แบบฝืนสังขาร!)
- ให้ครูสุ่มถามคำถามทันทีหลังเลิกพัก แบบไม่ให้เตรียมตัว เจอแค่นี้เหงื่อตกกว่าทำข้อสอบอีก
ตอนนี้เริ่มเก็บตังค์ลงคอร์ส 30 ชม.แล้ว แม้แกรมม่ายังมั่วเหมือนขี้ไก่ตกถังข้าวสาร แต่อย่างน้อยเวลาฝรั่งถามทางนี่ชี้ไปตรงไหนก็บรรยายเป็นภาษาอังกฤษลื่นขึ้นนะ ไม่อายเลย!