เมื่อเดือนที่แล้วตั้งใจจะติวอังกฤษให้รอดภายใน 30 วัน เลยจัดตารางตัวเองดุเดือดแบบสุดโต่ง!
อาทิตย์แรก: ไปร้านหนังสือซื้อสมุดโน้ต 1 เล่มกับปากกาเน้นสี 6 สี ตั้งหน้าตั้งตาจัดตารางแบบคนบ้า!
- 5.30 น. ตื่นมาท่องศัพท์จากแอปมือถือ (โหลดมา 3 แอปฟรี)
- 7.00 น. เปิดยูทูบดูคลิปสอนแกรมมาร์ เน้น Present Simple ก่อนเพราะใช้ง่ายสุด
- ตอนเที่ยงกินข้าวพร้อมฟังพอดแคสต์ภาษาอังกฤษ ฟังไม่รู้เรื่องก็ฟังไปเหอะ!
อาทิตย์สองเริ่มท้อแล้ว แกรมมาร์มันมึนหัว! แบบฝึกหัด Past Continuous ทำครั้งที่สามยังผิดอีก! โมโหตัวเองสุดๆ ตี๊บสมุดพับครึ่งโยนลงถังขยะ… แต่สิบนาทีหลังเก็บขึ้นมาอีก (เสียดายเงินซื้อสมุดนี่นา เฮ้ย!)
อาทิตย์สามเปลี่ยนแนว!
- เลิกท่องศัพท์แบบนกแก้วนกขุนทอง
- หันมาแชทกับชาวต่างชาติในแอปแลกเปลี่ยนภาษา (พิมพ์ผิดเป็น家常便饭 – เจ๊งบ่อยเว่อร์!)
- ดูหนังซับไทย พอได้ยินคำศัพท์ที่รู้จักก็ปิดซับทันที
พอฟังออกแม้แต่คำเดียวแบบไม่ต้องดูซับ น้ำตาจะไหล!
อาทิตย์สุดท้ายปาร์ตี้!
- หัดแนะนำตัวทุกเช้าหน้ากระจก ฝึกพูดกับแมว (แมวหน้ามึนไม่เข้าใจเลย)
- เขียนไดอารี่เป็นภาษาอังกฤษสองบรรทัด (ผิดแกรมมาร์ตั้งสามที่ ไม่เป็นไร!)
- แอบแคปหน้าจอตอนแชทกับฝรั่งไว้โม้ในไอจีสตอรี่
สรุปเคล็ดลับคนสำเร็จเร็ว:
- ต้องใจร้ายกับตัวเอง แต่ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ! ทำผิดก็ได้ ตราบใดไม่ยอมแพ้
- หาเรื่องใช้ภาษาแบบ จับฉ่าย ทั้งดู-ฟัง-พูด-เขียน วันละนิด
- ไม่ต้องอายเวลาผิด ให้คนอื่นหัวเราะเถอะ! ของแบบนี้ต้องผิดเป็นครู
ตอนนี้พูดไม่ได้คล่องเป๊ะหรอกนะ แต่ไปต่างประเทศสั่งอาหารนี่รอด! ใครผ่านมาอ่านแล้วไปลองปรับใช้ดู – คนธรรมดาทำได้แน่นอนถ้าไม่หยุดซะก่อน