สวัสดีทุกคน! วันนี้จะมาเล่าให้ฟังเรื่องเราเรียนภาษาอังกฤษตั้งแต่ศูนย์เลยนะ ในฐานะวัยทำงานออฟฟิศที่เหนื่อยๆ ทั้งวันเนี่ย เริ่มยังไงดี?
เริ่มจากความสิ้นหวัง
ก่อนอื่นต้องบอกว่าพื้นฐานไม่มีเลย บวกกันผิดลบกันก็ยังมึน ตื่นมาทำงานเช้ายันดึก สมองตื้อเหมือนปลาทูทอด นึกภาพตัวเองนั่งเรียนในห้องแอร์เย็นๆ ก็ไม่ไหว สงสัยลุกขึ้นมาเรียนยังไม่มีแรงเลย!
ออกล่าคอร์สเรียนแบบคนไม่มีเวลา
ก็เลยมานั่งหาคอร์สออนไลน์เปรียบเทียบ เข้าข่ายหลักสูตรแบบต้องตอบโจทย์ 3 ข้อ:
- ไม่ต้องนัดเวลาเรียน – เพราะบางวันเลิก 2 ทุ่ม บางวันเลิกตีหนึ่ง!
- เรียนในมือถือได้ – ขยี้ตื่นนอนบนเตียงก็กดเรียนเพลินๆ
- ราคาไม่แรง – เดือนนี้กินหมูกระทะไปสามรอบแล้วเนอะ 555+
เจอตัวเลือกหลักๆ เต็มจอ แต่เราไม่เลือกที่สอนแกรมม่าแบบจัดเต็ม วัยนี้ไม่ต้องสอบแล้ว ขอแค่พูดติดปากไว้ใช้จริงดกว่า!
ลงมือเรียนจริงแบบขี้เกียจแต่ได้ผล
พอสมัครแล้วก็จัดตารางชีวิตใหม่นิดหน่อย:
- ตื่นก่อนทำงาน 30 นาที อย่าเพิ่งด่ากัน 555+ แค่เปิดแอปฟังศัพท์ขณะล้างหน้า แปรงฟัน เหม็นยาสีฟันพร้อมคำว่า “Toothpaste”!
- ขาขึ้นรถไฟฟ้า แทนที่ฟังเพลงเชยๆ ก็เปลี่ยนเป็นบทสนทนาสั้นๆ ซ้ำๆ แอบพูดตามเบาๆ คนข้างๆ คงนึกว่าเราบ้า!
- พักเบรก 15 นาที ยัดวิดีโอสนุกๆ เรียนศัพท์เรื่องอาหาร จะสั่งสเต็ก Medium rare พอรู้เรื่องแล้วนะ!
ฮึดแรกๆ ท้อเป็นไก่ต้ม พูดตามคลิปแล้วสำเนียงเหมือนควายกินพริก วันนึงก็ขี้เกียจอยากข้ามคอร์สไปดูยูทูปอย่างเดียว!
ผลลัพธ์ที่แอบแปลกใจ
ผ่านไปเดือนนึงเริ่มเห็นของแจ่มจากวิธีขี้เกียจแบบนี้!
- มีหนุ่มฝรั่งมาถามทาง ตอบได้แบบไม่ตะกุกตะกัก ไม่ต้องทำหน้าค้างเหมือนก่อน!
- เจ้านายโยนเมลภาษาอังกฤษมา ไม่งงจนต้องเปิดกูเกิลทรานสเลตทุกบรรทัด
- เวลาคุยงานกับทีมต่างชาติรู้เรื่องขึ้น 50% จาก 0% นี่ถือว่าดีมากนะ!
สรุปให้วัยทำงานแบบเรา – เลือกคอร์สที่เรียนได้ทุกที่แบบไม่กดดัน เน้นฟัง+พูดซ้ำบ่อยๆ ไม่ต้องพยายามเลเวลอัปแบบฮีโร่ จริงๆ แค่ทำทีละนิดแต่สม่ำเสมอ ผลลัพธ์จะมาอย่างไม่คาดฝันเลยล่ะ!