ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเรื่องเนี่ยมันเริ่มจากเราพูดอังกฤษไม่ค่อยได้เลยอะ ตอนไปสมัครงานทีไรโดนปฏิเสธทุกที บริษัทเขาบอกต้องใช้ภาษาอังกฤษติดต่อลูกค้าต่างชาติ พอดูตัวเองในกระจกก็รู้เลย… ไปไม่รอดแน่ๆ
เจอทางแก้แบบไม่ทันตั้งตัว
ซื้อคอร์สออนไลน์มั่วมาก่อนสามคอร์สแต่ก็ล้มเหลว เรียนๆไปก็เบื่อ จนวันนึงเพื่อนบอกว่าลองหาเรียนพวกคอร์สสนทนาดีกว่า เลยเปิดเน็ตเสิร์ชเจอที่สอนแบบตัวต่อตัวผ่านวิดีโอคอล ตัดสินใจกดสมัครเพราะเค้าบอกว่ามีครูฟิลิปปินส์สอนกับครูไทยด้วย ราคาไม่แรงมาก
โดนฝึกแบบจุกๆเลยจ้ะ
เริ่มแรกครูให้เราบอกความต้องการก่อน เราเลยบอกตรงๆว่าอยากใช้งานในที่ทำงานได้ ครูฟิลิปปินส์คนแรกสั่งให้เลิกท่องแกรมมาร์ด่วน! แล้วก็ให้เริ่มแบบนี้:
- สัปดาห์ที่1: บังคับให้เล่าเรื่องขำขันตอนบ่ายโมงทุกวัน ครูถามว่า “What made you laugh today?” ตอนแรกนั่งเหงื่อตก นึกคำไม่ออก
- สัปดาห์ที่2: ให้จำลองสถานณ์โทรศัพท์หาแฟนลูกค้า พอเราพูดผิดครูรัวคำถามกลับมาเลย “How? Why? When?” เหมือนโดนยิงไม่หยุด
- เดือดสุดๆตอนสอบ : ครูเล่นบทแฟนลูกค้าขี้เกียจ ให้เราต้องโทรไปตามงาน สองครั้งแรกฟังไม่ทันจนครูตะโกนใส่ไมค์ “Louder! I can’t hear you!” น้ำตาจะไหล
จุดเปลี่ยนที่อ๊องไม่น่าเชื่อ
อยู่มาวันนึงหัวหน้างานโยนงานประมูลมาจากลูกค้าอังกฤษ พอเปิดอีเมลเจองานด่วนต้องโทรไปคุยด่วนเลย ปกติคงหน้ามืดแต่คราวนี้นึกสนุก… ใช้เทคนิคครูสอน!
- ก่อนโทรนั่งขีดๆเขียนๆ keywords ที่ครูฝึก : urgent project / deadline / proposal
- ตอนคุยก็ทำเสียงดังฟังชัดแบบที่โดนครูตะโกนใส่
- แถมตบท้ายด้วย เทคนิคถามซ้ำแบบเนียนๆ : “If I understand correctly…” ที่ครูฟิลิปปินส์สอนไว้
ปรากฎว่าลูกค้าโอเคแล้วส่งสัญญามา! นี่แหละความอึ้ง ตอนแซวคู่แข่งในห้องด้วยอังกฤษคำงี่คำง่าตอนประชุม ทีมงานเขาทำหน้าเหมือนเห็นผี
ชีวิตไม่เคยคิดว่าจะเปลี่ยน
ตั้งแต่เรียนออนไลน์ตัวต่อตัวได้หกเดือน มันมีอะไรดีขึ้นชัดเจน:
- เงินเดือนขึ้นเพราะดันไปนั่งตำแหน่งประสานต่างชาติได้
- ตอนนี้จะสั่งก๋วยเตี๋ยวเรือฝรั่งยังไม่ต้องชี้เมนูแล้ว ฮ่าๆ
- เจ้านายไม่สะกิดให้ช่วยแปลนู่นนี่ตลอดเวลา
ที่สำคัญ… มันง่ายกว่าที่คิดเยอะ แค่หาเจอคนสอนที่รู้วิธีดีลกับคนขี้กลัวภาษาอังกฤษแบบเรา