ไม่ต้องกลัวพูดอังกฤษ! เรียนตัวต่อตัวเริ่มง่ายใช้ได้จริงในชีวิตประจำวัน!

ฉันกลัวภาษาอังกฤษมานานมากนะ คิดเลยว่าชีวิตนี้คงพูดไม่ได้แน่ๆ แล้วจะเรียนไปทำไม ก็มันใช้จริงยากจัง พวกแกรมม่าระเบียบวุ่นวาย แถมเวลาต้องพูดกับฝรั่งนี่เงียบกริบ บางทีหัวใจเต้นแรงจนพูดไม่ออกเลย เริ่มตั้งแต่ตอนเด็กๆ ก็ขี้เกียจเรียนในห้อง มีแต่ท่องศัพท์ นั่นนี่นั่นมันน่าเบื่อสุดๆ ผมคิดว่าทำยังไงดีนี่ชีวิตจะได้ไม่แย่

ตอนเริ่มต้นเรียนตัวต่อตัวจริง

วันนึงผมเจอคลิปในโซเชียลบอกว่าเรียนแบบตัวต่อตัวมันง่ายมากกว่า ไม่ต้องกลัวว่าใครจะหันมาดูเราแบบในห้องกลุ่มใหญ่ ผมก็ลองไปถามพี่ที่ทำงานที่เค้าเคยเรียนมาบ้าง เค้าบอกว่าจริงๆ มันก็แค่หาครูที่ใจดีหน่อย แล้วจ่ายตังค์ไม่แพงมากนะ เดี๋ยวนี้มีแพลตฟอร์มหลายที่ให้เลือก แต่ผมไม่รู้จะเริ่มยังไงดี เลยไปควักเงินเก็บมาเปิดซองให้ตัวเองประมาณ 500 บาทต่อชั่วโมง ผมโชคดีเจอครูคนไทยที่สอนออนไลน์แบบดึงดูด ไม่ต้องใช้อุปกรณ์เยอะ แค่คอมมือถือเครื่องนึงก็พอ ครูก็บอกว่าเน้นแค่พูดให้คล่องก่อน ไม่ต้องเสียเวลาท่องพวกกฏเกณฑ์ซับซ้อน ผมก็โอเคเลยจองคลาสแรกๆ พอดีครูว่างเร็ว มันเลยได้เริ่มเร็วมาก

ขั้นตอนการฝึกจริงในชีวิต

คาบแรกครูพุดไทยคล่องมาก แล้วค่อยๆ ปรับไปพุดอังกฤษง่ายๆ เช่นกันว่า “Hello, how are you?” นี่มันเด็กอนุบาลยังพุดได้เลย พอครูถามผมแบบไม่เร่ง ผมไม่ต้องรีบตอบก็โอเค ผมก็เลิกขี้อายแล้วพุดตามง่ายๆ มันเริ่มจากนี้ครับ:

• ฝึกพูดด้วยประโยคสั้นๆ อย่างแรก เช่น “I want coffee.” ไม่ต้องใช้คำสวยหรู แค่ให้สื่อสารได้ก่อนจะดีมาก
• ครูให้ผมคิดสถานการณ์ประจำวัน เช่น ไปซื้อของที่เซเว่นก็บอก “Can I have water?” หรือโทรสั่งอาหารก็ฝึก “Order pizza, please.”
• จากนั้นเพิ่มคำศัพท์นิดหน่อยโดยไม่ต้องอัดทั้งหมด เช่น พูดถึง weather เบื้องต้น หรือกิจกรรมสิ่งที่ชอบทำ

หลังคาบ ผมก็เอาไปใช้เลยนะ เวลาไปเที่ยวห้างเห็นฝรั่งเดินมา ผมไม่รีบหนีแล้วนะ กลับเข้าไปคุยง่ายๆ อย่างแรกบอก “Hi!” ฝรั่งก็ยิ้มตอบ ผมรู้สึกดีมากเพราะมันไม่ใช่ว่าเก่งหรอก แค่มั่นใจขึ้นมาหน่อย

แต่ก็มีปัญหาครับ บางทีเรียนไปผมจำศัพท์ยากๆ ไม่ได้ แล้วตอบไม่ทันครู ครูก็ใจดีนะย้ำว่าไม่เป็นไร แล้วเปลี่ยนเป็นฝึกพูดช้าๆ ก่อน พอทำบ่อยๆ ก็คล่องขึ้นภายในเดือนนึง จนตอนนี้ผมไม่ต้องใช้เวลาเตรียมตัวยาว ถ้าเจอฝรั่งที่ทำงานก็คุยทันทีแบบไม่ลังเล

ผลลัพธ์ที่ได้มาในชีวิต

ตั้งแต่ต้นจนจบนะ ผมเรียนทั้งหมดประมาณ 10 คลาส ไม่ได้เรียนทุกวัน แค่สัปดาห์ละครั้ง แล้วเอาไปใช้ทุกวัน ไม่ต้องรอให้เกิดสถานการณ์จริง ผมฝึกได้ทุกที่ เช่น ตอนขับรถก็เล่าเรื่องตัวเองให้คล่องในภาษาอังกฤษง่ายๆ หรือเวลาอยู่บ้านก็เปิดหนังฝรั่งแล้วพุดตามนิดหน่อย บางทีไปกินอาหารกับเพื่อนๆ ผมก็เป็นคนสั่งแทนเพราะพุดคล่องกว่าเพื่อนแล้ว ก็แฮปปี้สุดๆ เพราะทุกวันนี้กลัวน้อยลงมาก พูดได้แบบธรรมชาติไม่ต้องตื่นเต้นเป็นลูกโป่งเหมือนแต่ก่อน ทุกอย่างมันเริ่มง่าย จบลงด้วยความภูมิใจครับ ใครที่กลัวอยู่อย่าเพิ่งถอดใจนะครับ มันดีจริงๆ ที่ลองทำดู