ผมรู้สึกอยากพูดภาษาอังกฤษให้คล่อง แต่เริ่มต้นไม่รู้ต้องทำยังไง เหมือนกับว่าอยู่ศูนย์เป๊ะเลย ก็เลยตัดสินใจลองฝึกเองตั้งแต่ต้น จากที่คิดว่า มันคงยากนัก มาใช้วิธีง่ายๆ ที่ทำได้เองที่บ้านนะ
เริ่มจาก ผมเปิดยูทูบหาเทคนิค แต่เจอแต่ภาษาอังกฤษเร็วเกิน ไม่เข้าใจเลย ก็พาลหงุดหงิด เหลือกมองตัวเองว่า นี่มันห่วยจริง ทำไมเรื่องง่ายๆ แต่ทำได้แค่ฟังเบาๆ อ่อนๆ เสียงตัวเองก็เพี้ยน ตอนนั้นผมหยุดไปสองอาทิตย์ เพราะรู้สึกว่านี่แค่เริ่มก็ท้อแล้ว
แต่ไม่ยอมแพ้ ผมกลับมาจับจุดใหม่ ก็พบว่ามันมีเคล็ดลับเล็กๆ นะ ที่ช่วยได้ ผมลงมือทำทีละขั้นตอน เหมือนเดินก้าวขาไปเรื่อยๆ ไม่รีบร้อน
5 เคล็ดลับที่ผมใช้แล้วจำง่ายสุดๆ
- เริ่มจากศูนย์จริงๆ: ผมหัดพูดกับตัวเองหน้ากระจกทุกเช้า แค่ประโยคง่ายๆ เช่น “สวัสดี” หรือ “วันนี้อากาศดี” ไม่ต้องเยอะ แค่ 5 นาทีต่อวัน มันทำให้ไม่ประหม่าตอนออกเสียง
- ฟังเพลงแล้วร้องตาม: ผมเลือกเพลงช้าๆ ที่ชอบ เช่น บัลลาดพวกความรัก ก็เปิดแล้วร้องตามได้แบบไม่ต้องเขิน เพราะทำคนเดียวที่บ้าน ทำให้ได้ฝึกสำเนียงธรรมชาติ
- ใช้หนังการ์ตูนเด็ก: ผมเปิดดูการ์ตูนภาษาอังกฤษแบบมีซับไทยนะ แค่ครึ่งชั่วโมงต่อวัน แล้วก็พยายามพูดตามตัวการ์ตูน พลาดก็ไม่เป็นไร มันช่วยให้จำรูปประโยคได้
- พูดกับสัตว์เลี้ยง: ผมมีหมาแมวก็เลยฝึกพูดภาษาอังกฤษกับมัน พูดเรื่องวันๆ นี่แหละ เช่น “Are you hungry?” แรกๆ มันฝืดแต่ก็ชินไปเอง
- ไม่ต้องเก่งไว: ผมตั้งใจทำช้าๆ ห้ามรีบ ก็แค่สัปดาห์ละ 3 วัน พูดไปเรื่อยๆ ไม่ต้องท่องคำศัพท์เยอะ แค่เน้นการพูดจริงๆ ไม่งั้นมันเครียดไป
หลังจากทำมาเป็นเดือนนะ ก็เริ่มรู้สึกว่าเสียงตัวเองไม่ค่อยเพี้ยนแล้ว พูดประโยคสั้นๆ ได้คล่องขึ้น ผมทดลองโทรคุยกับเพื่อนต่างชาติทีไม่รู้จัก ก็ยังติดขัดแต่เริ่มกล้าพูดแล้วนะ ตอนนี้ก็ยังฝึกต่อ ที่สำคัญคือ มันทำให้ผมรักการฝึกตัวเองมากขึ้น เพราะไม่ต้องจ่ายตังค์แพงๆ สนุกไปเรื่อยๆ นั่นแหละ