เริ่มแรกผมก็เป็นคนหนึ่งที่พูดอังกฤษไม่คล่องเลย เวลาพี่เลี้ยงลูกค้าต่างชาติทีไรมือเปียกตลอด เลยตัดสินใจลองฝึกตามวิธีในคลิปที่บอกว่า3ขั้นตอนเห็นผลจริง…
ขั้นตอนแรก : ดูหนังฝรั่งแบบซับไทย
เปิดNetflixหาเรื่องง่ายๆแบบคาร์ทูนนั่นแหละ เลือกซับไทย+เสียงอังกฤษ ดูไปสองสามนาทีก็ทนไม่ไหว สมองตีกัน! ตาลอยไปอ่านซับ ใจก็ฟังไม่ทัน ปิดเสียงไปอ่านซับอย่างเดียวซะเลย พอฟังอีกทีก็งงว่าเค้าพูดถึงตรงไหนแล้ว วนไปวนมาอยู่นี้ทั้งตอน เลิกดูเพราะกดหยุดเก่งมากไปซะแล้ว
- พังเพราะ : ใจร้อนไป เริ่มจากเรื่องยากไป
- แก้ง่ายๆ : ยอมลดlevelลงไปดูคลิปสั้น1นาทีแทน สลับฟัง-ดูซับแค่5คำศัพท์ต่อคลิป
ขั้นตอนสอง : ยืนหน้ากระจกฝึกรัวๆ
ทำตามในคลิปเป๊ะ พิมพ์บทสนทนาง่ายๆมา เปิดเสียงเจ้าของภาษาพูดให้จบ กดหยุดแล้วยัดเสียงตัวเองทันที (ตอนนั้นฝึกบท “How’s it going?”) วันแรกพูดได้แค่ “ฮ้าว” ตัวเองยังขำ พูดติดๆขัดๆแป๊บเดียวคอแหบ แถมเพื่อนบ้านแอบคิดว่าผมบ้า ยืนบ่นคนเดียวอยู่หน้ากระจกนี่เต็ม10นาที
พอยัดเข้าไปอาทิตย์นึง พลิกเกมเลย! เหมือนกล้ามเนื้อปากมันจำท่าได้ พอฝรั่งถาม “How’s it going?” ตอบ “Not bad!” ออกมาเลียนแบบสำเนียงได้เป๊ะโดยไม่ต้องคิด ร้องโวยวายในใจตอนเจอเทนเซ้นเข้าจริงๆ
ขั้นตอนสุดท้าย : บันทึกเสียงตัวเอง
วิธีนี้อายแต่อัจฉริยะมาก เริ่มจากเล่นบอทแชทในแอปหนึ่ง ส่งเสียงพึมพำไปประมาณ “I want noodle…” พอได้ยินเสียงตัวเองฟังแล้วเหยียบเบรคทันที มันฟังดูตะกุกตะกักอย่างกับหุ่นยนต์น้ำมันหมด! เลยย้อนฟังเจ้าของภาษาใหม่ แล้วลองพูดใหม่ 5 รอบ จนเริ่มลื่นหู ผ่านไปเดือนนึง เปิดไดอารี่เสียงฟังตัวเองตั้งแต่วันแรก ฮาติดตลกแล้วก็ภูมิใจที่เห็นความเปลี่ยนแปลง
แล้วความลับคือ : ห้ามกดข้ามขั้น! 3ขั้นตอนต้องครบ ถ้าข้ามฟัง-พูด-ประเมินตัวเอง ตกหลุมเดิมคือ “รู้ศัพท์แต่ลีลาไม่แตก” ฝึกทุกวันแค่วันละ20นาที ช่วงเลิกงานนั่นแหละดีที่สุด ยอมจ่ายความอายไปก่อน เดี๋ยวความมั่นใจตามมาเอง!