โอ๊ย…พูดเลยนะว่าก่อนหน้านี้อังกฤษของเราแย่สุด ๆ เปิดเน็ตหาข้อมูลก็งง บางทีเข้าห้องน้ำยังดูป้ายไม่รู้เรื่อง ตอนนั้นนั่งคิดในหัวว่าถ้าอยากเรียนแต่ไม่มีตังค์ ไม่มีพื้น จะเริ่มตรงไหนดีวะ
วิธีที่ 1 : แขวนหูฟังทุ๊กวันผ่านยูทูบ
เริ่มจากเสิร์ชคำว่า “เรียนภาษาอังกฤษง่ายๆ” เห็นคนแนะนำช่องฟรีเพียบเลยนะ แต่มันก็ไม่จบนะ แรก ๆ เราเปิดคลิป 5 นาทีรูดไป 10 คลิป ตื่นมาก็ลืมหมด เลยจัดตารางใหม่ บังคับตัวเองให้ดูวันละ 1 คลิปสั้น ๆ ซ้ำกัน 3 รอบ ไม่ต้องรู้เรื่องก็ฟังไปก่อน สัปดาห์แรกเหมือนได้ยินแต่วาฬร้อง พอเดือนผ่านไปเริ่มแยกคำว่า “Hello” กับ “Yellow” ออกแล้วอะ!
วิธีที่ 2 : ดันแอพฟรีในมือถือขึ้นมาไว้หน้าแรก
โหลดแอพสอนภาษามาหมด แต่อันที่ใช้จริงมีแค่สองตัวเท่านั้น แอพนึงมันให้ท่องศัพท์วันละ 5 คำ พอท่องเสร็จมันมีเกมจิ๊กซอว์คำศัพท์ให้เล่น อีกแอพทำไมชอบให้คลิกรูปผลไม้แล้วอ่านออกเสียงฟีเจอร์แย่ ๆ แค่หน้ากล้องแต่มันดันช่วยได้! เพราะตอนออกเสียงผิด มันจะมีปากกาสีแดงวิ้งขึ้นมาทันที เหมือนโดนครูตีมืออะ 555
- ของฟรีต้องจัดเวลาเป๊ะ : ตั้งนาฬิกาปลุกตอนเช้า 7:15 นาที เรียนให้ได้ก่อนเข้าห้องน้ำ
- เลิกกดข้ามโฆษณา : บางทีโฆษณาสอนศัพท์ง่ายๆ ฟังไปเหอะ เผื่อได้ศัพท์แถม
วิธีที่ 3 : แฝงตัวในกลุ่มเฟสบู้กเรียนฟรี
เสิร์ชกลุ่มว่า “สอนภาษาอังกฤษไม่เสียเงิน” เจอเพจยุ่บยั่บเลย! ตอนแรกก็แค่อ่านเฉยๆ ต่อมาเริ่มกล้าโพสต์ถามว่า “อยากได้ประโยคไปทักแฟนต่างชาติต้องพูดยังไง” แปปเดียวมีคนมาเม้นท์สอนให้ตั้ง 10 คน โดนแซะนิดหน่อยแต่ได้เรื่องฟรีๆ ประโยคเด็ดก็แคปหน้ากระดาษแปะข้างฝาบ้าน
วิธีที่ 4 : สร้างเอกสารเก็บพวกศัพท์อวยตัวเอง
สมมติตอนอ่านเจอคำว่า “sunscreen” ในโพสต์เพื่อน แทนที่จะกด pass ไป เราจะเปิด Google Docs ใหม่ ตีตาราง 3 ช่อง : ช่องซ้ายเขียนศัพท์ ช่องกลางเขียนว่าคือครีมกันแดด ช่องขวาเอารูปภาพขวดครีมกองที่ชายหาดแปะ เผื่อเปิดดูทีหลังเห็นรูปแล้วจำได้
วิธีที่ 5 : เอาตัวไปทิ้งในที่เที่ยวฝรั่งเยอะๆ
สุดท้ายนี้ห่วยสุดๆ แต่มันเวิร์ก! เราไปตั้งหลักที่สยามสแควร์ วันเสาร์นั่งบนกำแพง หัวใจเต้นเหมือนกลองยาว พอเห็นนักท่องเที่ยวเดินผ่านก็สะกิดถามเบาๆ ว่า “Excuse me… picture me? Please?” บางคนเดินหนีเฉย บางคนตอบมาว่า “Sure!” แค่นั้นแหละ ประโยคเดียวแต่อาการมือสั่นเหมือนได้ออกกำลังกายเลยอะ
สรุปความเวร: ของฟรีมันไม่เหมือนเรียนสดจริงๆ นะ บางวันท้อคิดจะยกเลิกหมด พอถอยหลังดู Google Docs เห็นศัพท์สะสมตั้ง 150 คำ หรือพอแยกเสียงฝรั่งพูดได้แค่คำว่า “Thank you” มันก็มีกำลังใจขึ้นมาใหม่ แล้วแย่สุดๆ คือที่ว่ามันฟรีเนี่ย…แต่มันแพงมากในแง่ เวลากับความอาย ที่ต้องเสียไป!