เมื่ออาทิตย์ที่แล้วนั่งคิดกับตัวเองว่า อายุขนาดนี้ยังพูดอังกฤษไม่ได้สักประโยคเลยเว้ย! แต่ถามจริงเนี่ย “จะเริ่มเรียนภาษาเนี่ย ต้องใช้เวลากี่ปีถึงจะคล่อง?” บอกเลยว่าเว็บไหนบอก 3 เดือนพอ…อย่าไปเชื่อ มันไม่ง่ายขนาดนั้น แต่! ไม่ได้แปลว่าเราทำไม่ได้นะ เราเริ่มทำตามแผน 4 ขั้นของตัวเอง เอาจริงๆเลย!
ขั้นที่ 1: ตั้งเป้าหมายแบบไม่เมาหัวตัวเอง
ก่อนอื่น หยุดดูวิดีโอ 10 ชั่วโมงในติ๊กต๊อก เรื่อง “พูดอังกฤษใน 1 เดือน” ซะ! เราเขียนลงกระดาษว่าเป้าหมายจริงๆ คือ “ขอแค่อ่านเมนูร้านอาหารรู้เรื่อง พูดสั่งอาหาร+ชี้ให้เขาหน่อยได้ ก็พอใจละ” ไม่ได้หวังเป็น CEO คุยกับฝรั่งหรอก พอเห็นเป้าเล็กๆ แบบนี้แล้วรู้สึกว่า “เออ…น่าทำได้ว่ะ!” สมองไม่กลัว
ขั้นที่ 2: ขุดของฟรีในมือถือมาใช้ก่อน
ห้ามเสียตังค์ซื้อคอร์สแพงๆ ตั้งแต่สัปดาห์แรก! เราไปควานหาในคุกนี้ (มือถือ) จนเจอ
- แอปที่ว่า “ดูเมียร์เถอะกั๊บ…” เนี่ยแหละ ฟรี!
- เปิด YouTube หาคลิปคนไทยสอนศัพท์ใกล้ตัว เช่น “100 คำที่ร้านอาหาร” ฟังวันละ 10 นาทีตอนเช้าก่อนเข้าห้องน้ำ
- ตั้งภาษาโทรศัพท์เป็นอังกฤษ ครึ่งวันแรกแทบร้องไห้ หาปุ่มกดไม่เจอ! แต่พักหลังๆ เริ่มชินตา แถมได้คำว่า “Setting” “Battery” มาฟรีๆ
ขั้นที่ 3: โด๊ปตัวเล็กวันละหน่อย อย่าทน
เข้าใจแล้วว่าทำไมคนเลิกเรียนกันเยอะ! สัปดาห์แรกมุ่งเป้าไปที่การฝึกฟัง + พูดตามแบบเป๊ะเว่อร์ ไม่ต้องเข้าใจความหมายเลยซะทีเดียว มันมีทริคง่ายๆ คือ หาคลิปที่เค้าพูดช้าๆ หัดเลียนเสียงเค้าทุกวัน วันละ 5-10 นาทีพอ เหมือนหัดร้องเพลง ตอนแรกน้ำลายกระเด็น ผิดถูกไม่สน พูดเสร็จอุ่นใจว่าวันนี้ได้ฝึกแล้ว!
ขั้นที่ 4: หาเหยื่อ (เพื่อน) มาแชร์ความอายด้วยกัน
เดี๋ยวๆ…ไม่ต้องไปหาฝรั่งจริงนะ! มันน่ากลัวไป เราแค่อัดคลิปเสียงตัวเอง ส่งไปให้เพื่อนสนิทคนนึงที่เค้าก็เริ่มเรียนเหมือนกัน เราสองคนเนี่ยส่งคลิปเสียงคำว่า “Hello” “Good Morning” ไปมาอยู่ 3 วัน พร้อมคอมเมนต์แบบโหดๆ ว่า “มึงออกเสียง ‘R’ เหมือนหมาร้องไห้เว้ย!” อายกันไปข้าง แต่ขำมาก ได้รับฟีดแบคแบบไม่ต้องเกรงใจด้วย
สรุปตอนนี้หลังทำมา 1 เดือนครึ่ง
ใช้เวลารวมประมาณ 30-40 ชั่วโมง? สรุปไม่บอกว่าเก่งขึ้นนะ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ
- นั่งดูคลิปไม่กดข้ามตอนฝรั่งพูด เริ่มฟังแยกคำออกบ้าง (ก่อนหน้านี้คือเสียงต่อเนื่องยาวเหยียด)
- เวลาเห็น “Exit” “Open” “Stop” ไม่ต้องนึกไทยแล้วแปล รู้เลยว่าคืออะไร อ้าว มันง่ายกว่าที่คิดนะเนี่ย!
- สั่งสเต๊กทีร้านเมื่อวาน กล้าพูด “Medium rare, please.” ตามด้วยการชี้แม่นๆ แถมยิ้มแบบมั่นใจ พนักงานพยักหน้างงๆ…แต่เราโอเคแล้วว่ะ!
เฮ้อ…เขียนมาจนจบแล้วอีกรอบ สรุปคือถ้าถามว่า เรียนกี่เดือนถึงคล่อง ตอบตรงๆว่าไม่รู้! เพราะแม่งยังไม่คล่องอยู่ดี 555+ แต่ที่รู้แน่ๆ คือเริ่มแบบไม่กดดันตัวเองเกินไป วันละนิดวันละหน่อยเนี่ย มันรู้สึกเหมือน “ค่อยๆเดิน” ไม่ใช่ “ต้องวิ่งมาราธอน” ที่สำคัญ…อย่าแคร์คนว่ายาก เราเริ่มวันนี้ยังไงก็ดีกว่าไม่เริ่ม!