วันก่อนเห็นคอร์สเรียนภาษาอังกฤษออนไลน์โฆษณาเซ็งไปหมด เลยลองจดไว้ สามทริคเด็ด ที่บอกว่าเวิร์ค เอาจริงๆตอนแรกกังขานะ
เริ่มด้วยวิธีแรก – ฝังตัวในภาษาอังกฤษทั้งวัน
เปิดยูทูปตั้งค่าภาษาอังกฤษหมด เปลี่ยนมือถือเป็นภาษาอังกฤษ แค่สองชั่วโมงปวดหัวละ แอปธนาคารก็งง ปุ่มไหนยกเลิกก็หาไม่เจอ รู้ตัวอีกทีเผลอกดโอนเงินผิด เกือบส่งตังค์ผิดบัญชี! บึ้มแทบแตก แต่พอยื้อไปสักสามวัน เริ่มชินตากับคำว่า “Settings” แทน “การตั้งค่า” เวลาคิดคำศัพท์โผล่มาเร็วขึ้นจริงๆ
ทริคสอง – หาแฟนฝึกภาษา (แบบขำๆ)
โหลดแอปคุยกับฝรั่งมา ส่องรูปโปรไฟล์หล่อๆสวยๆ ตื่นเต้นมาก! พอแชตเริ่มทักว่า “Hey” ใจเต้นระทึก…ปรากฎว่าโดนโบ้ทขายNFT สิบท่านแรกที่ทักมาเป็นแชทบอต์หมด ฮือ! แต่พอเลื่อนลงไปอีกหน่อยเจอพี่นักท่องเที่ยวอิตาลีคนนึง เริ่มจากทักว่า “สวัดดีครับ” มาเป็นภาษาอังกฤษเพี้ยนๆ คุยกันวันละสิบนาทีแบบไม่ต้องเกร็ง อายถุยถ่ม!
สุดท้าย – เลียนแบบหนังที่ชอบ
หยิบหนังเรื่องโปรด เรื่องนี้ดูเป็นร้อยรอบจนรู้บท เลยก๊อปปี้เสียงพระเอกเป๊ะๆ พอเปิดเสียงอัดตาม… ร้องไห้กับสำเนียงตัวเอง เสียงเหมือนเป็ดติดคอ! แต่ไม่ยอมแพ้ อัดซ้ำร้อยเทพรัวๆ บางทีเดินไปซื้อข้าวเหนียวมูนก็บ่นเพลงภาษาอังกฤษคนเดียวแบบไม่แคร์สายตา พอเดือนผ่านไปเพื่อนบอกสำเนียงฟังรู้เรื่องขึ้น ได้ยินคำชมครั้งแรกตาแทบรื้น
สรุปแล้วสามวิธีนี้เวิร์คตรงที่ทำให้ภาษาอังกฤษเป็นเรื่องปกติ แรกๆท้อแน่นอน แต่พอผ่านจุดแตกหักไปได้ ความกลัวมันหายไป แบบตอนนี้เปิดเมนูอังกฤษอ่านได้โดยไม่ต้องแอบกด Google Translate แล้วนะ ภูมิใจจัง! เอาเป็นว่าถ้าอยากเก่ง ต้องยอมทำตัวประหลาดก่อนล่ะ