ทำไมถึงอยากเรียนภาษาอังกฤษก็ไม่รู้แหละ แต่เริ่มจากเดินหาแล้วกัน
อยู่ดีๆ ฮึดขึ้นมาอยากเรียนภาษาอังกฤษอีกที ภาษามันติดๆ หลุดๆ แบบไม่ค่อยชัวร์เลยอ่ะ เลยเริ่มหาที่เรียนตามเน็ต แบบว่าก่อนนอนนี่พล่ามหาไปเป็นชั่วโมง เขียนในกูเกิลว่า “เรียนภาษาอังกฤษที่ไหนดี ราคาถูก” แบบเน้นๆ
หาซะเหนื่อยเลยแต่ก็ได้มา 3 ที่ นี่ค่า!
ได้มาไม่เยอะแยะมากนัก แต่ 3 ที่ที่ดูเข้ากับเงินในกระเป๋าเรา ได้แบบนี้:
- สถาบันชื่อดังใจกลางเมือง คอร์สเริ่มต้นแตะๆ หมื่น แพงเว่อร์ แถมต้องนั่งรถเมล์ไกล เดินอีกตั้ง แบบเหนื่อยก่อนเรียนแน่ๆ
- โรงเรียนสอนภาษาเล็กๆ แถวบ้าน เพื่อนเคยบอกไว้ ราคาหลายพันนิดๆ เป็นกลุ่มเล็กๆ ลองโทรไปปรากฏว่าคอร์สเต็ม! เขาก็ให้จองรอไว้ก่อน แต่ใจร้อนอยู่ แบบรอไม่ไหว
- ที่เรียนออนไลน์ตัวหนึ่ง ไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่เห็นโปรโมชั่นแรกเข้าถูกมากกก หลักร้อยเองค่าาาา! เขาสอนสดๆ แบบกลุ่มขนาดพอดี สมัครผ่านเว็บง่ายดี แล้วก็แอบดูรีวิวในกลุ่มเฟสบุ๊ค บางคนก็ว่าโอเคนะ
โดดเรียนที่ออนไลน์เลยเพราะราคาดี๊ดี
หลังจากคิดดึกมากก ก็เลือกเรียนออนไลน์ตัวนั้นแหละ ราคามันแรงมากก! กดๆ ตกลง เลยจ่ายไปรัวๆ ไม่กี่ร้อย ตามที่เขาตั้งราคาไว้ จ่ายเสร็จได้เมลมาก็เข้าไปดูคลาส ตอนแรกก็กลัวเว่อร์นะว่าไม่มีคนสอนจริงๆ แต่พอถึงเวลาคลาสปรากฏว่าโอเคเลย! มีครูอยู่จริงๆ เขาพรีเซนต์เนื้อหาไว้วางๆ ใช้พวกวีดีโอคอลเข้าเรียนง่ายดี ไม่ต้องพยายามมาก
คลาสแรกอ่ะ… กะลังกึ๋น!
วันแรกที่เรียนเสร็จ แบบ…งงมาก! เจอครูฝรั่งพูดเร็วเว่อร์ร์ ได้แต่ฟังน้ำลายหก เกือบหมดเวลาเลยได้พูดแค่นิดเดียวเองอ่าาา! แต่ครูใจดีนะคะ เขาพยายามใช้ศัพท์ง่ายๆ แล้วก็มีให้พูดทวนบ้าง แต่เราก็แบบ…อึ้ง! เลยต้องพยายามโฟกัสหนักมาก หูผึ่ง ตาลืม
เรียนเสร็จปุ๊บ รู้สึกกะลังกึ๋นเลย แต่ก็ได้อัดได้พูดบ้างนิดหน่อยล่ะ คิดว่าคุ้มราคาแบบแรงสุดๆ ที่ได้เจอครูเจ้าของภาษาแบบเนี๊ยบๆ ไม่ต้องลงจากตึกเลยยย ยอมพยายามฟังให้มากกว่าอีกหน่อยดีกว่า