วันก่อนผมเริ่มเรียนคอร์สภาษาอังกฤษเบื้องต้น บอกตรงๆว่ามันเริ่มยากมากเลยครับ ตอนแรกคิดว่าภาษาอังกฤษน่าจะง่ายๆ แต่พอเจอแกรมม่ากับศัพท์ใหม่ๆแล้วหัวหมุนจริงๆ ตอนเปิดเล่มแรกเห็น verb to be แล้วก็งงไปเลย มันคืออะไร? ทำไมต้องมี am/is/are ตั้งเยอะแยะ
แต่อย่าเพิ่งท้อนะครับ ผมลองหาวิธีใหม่ที่ไม่เครียดเกินไป เริ่มจากของง่ายๆก่อนทุกวัน
- เช้าตื่นมาก็เปิดเพลงสากลฟังตอนอาบน้ำ ไม่ง้อเนื้อร้อง ฟังแค่เสียงให้หูเคยชิน
- ระหว่างวันเห็นอะไรเป็นภาษาอังกฤษก็พยายามอ่านออกเสียง แม้แต่ฉลากขนมในเซเว่นก็ไม่放过
- ใช้แอพฟรีๆช่วยท่องศัพท์วันละ 5 คำ เอาจากรอบตัวก่อน เช่น cup, phone, table คำพื้นฐานนี่แหละ
เจอปัญหาคือพูดแล้วสำเนียงเพี้ยน! วันนึงพนักงานร้านกาแฟยิ้มร่าเวลาเราพูด “ขอนมเพิ่มหน่อย” เป็นภาษาอังกฤษ ถึงกับต้องกลับบ้านมานั่งฟังคลิปยูทูปพูดตามซ้ำๆ สักสามวันก็เริ่มพอไหว
เคล็ดลับที่ได้ผลสุด คือไม่ต้องอายเวลาผิดครับ สัปดาห์ที่ผ่านมาไปลองนั่งฟังข่างกับฝรั่งที่สวนลุมฯโดยไม่ต้องพูดอะไร ได้ยินคำว่า “actually” บ่อยมากเลยจดไว้ กลับมาค้นคว้าพบว่าแปลว่า “อันที่จริง” พอใช้เป็นก็รู้สึกเหมือนได้อาวุธใหม่
ตอนนี้ผ่านมาเดือนนึงรู้สึกว่าได้ประโยชน์มาก แค่เริ่มจากของใกล้ตัวนี่ช่วยได้เยอะ ตอนสั่งกาแฟสั่งได้คล่องแล้ว เวลาดูเน็ตฟลิกซ์ก็เริ่มฟังรู้เรื่องมากขึ้นนิดหน่อย ใครท้อเรียนภาษาอยู่ ลองวิธีแบบผมนี่ได้ผลแน่นอนครับ!