ทำไมถึงมาเริ่มสอนภาษาอังกฤษออนไลน์ฟรีให้เด็กอนุบาล
เมื่ออาทิตย์ก่อนเห็นหลานชาย 5 ขวบจ้องหน้าจอแท็บเล็ตทั้งวัน เป็นคลิปการ์ตูนภาษาไทย นี่เลยคิด…น่าเสียดายเวลานะถ้าให้ดูแต่ความบันเทิงล้วนๆ ทำไมไม่ลองหยอดภาษาอังกฤษลงไปบ้างล่ะ? แต่ปัญหาคือครอบครัวเราไม่ได้รวย หาโรงเรียนอินเตอร์ไม่ได้ เลยปิ้งไอเดียขึ้นมาว่า “ถ้างั้นเราสอนเองผ่านเน็ตฟรีดีกว่า!”
เตรียมตัวยังไงให้ไม่ยุ่งยาก
แรกสุดนั่งค้นในกูเกิลดูก่อนเลย พิมพ์คำว่า “สอนภาษาอังกฤษเด็กอนุบาลฟรี” ปรากฎว่าเว็บมันเยอะแยะไปหมด งง! เลยลองวิธีนี้:
- เริ่มจากของฟรีก่อน : ลงชื่อสมัครทุกแอพที่เขียนว่า “ไม่เสียเงิน” ตั้งแต่พวกแอพร้องเพลงง่ายๆ ไปจนถึงแพลตฟอร์มวีดีโอ
- แกะเกร็ดจากยูทูป : ค้นคลิปที่คนเขาเอาของเล่นมามาเล่าเรื่องเป็นภาษาอังกฤษ เช่นเอาตุ๊กตาหมีมาเล่นบทสนทนากัน
- บอร์ดเกมฉบับบ้านๆ : ตกกลางคืนนั่งตัดกระดาษเป็นแผ่นเล็กๆ วาดรูปผลไม้แล้วเขียนคำศัพท์ด้านล่าง
7 เคล็ดลับที่ใช้แล้วเด็กติดหนึบ
- ไม่ต้องเพอร์เฟ็คต์! : เราออกเสียงผิดๆถูกๆบ้างไม่เป็นไร เด็กไม่สนใจหรอก แค่ให้เขาได้ยินสำเนียงต่างหาก
- เอาของใกล้ตัวมาก่อน : วันแรกๆเอาแต่สอนว่า “cup”, “spoon”, “ball” ของที่เค้าเห็นทุกวันนั่นแหละ
- ท่าทางบู๊ได้ประโยชน์ : เวลาบอกคำว่า “jump” ก็กระโดดตุ๊บๆไปด้วย พอพูด “sleep” ก็แกล้งหลับตาทันที
- สลับภาษาบ้างก็ได้ : บางทีร้องเพลงกล่อมเด็กไทยไปครึ่งแรก แล้วฮัมท่อนหลังเป็นภาษาอังกฤษ
- เวลาในชีวิตจริง : ตอนให้ขนมจะชี้กล่องแล้วบอกว่า “This is snack!” แทนที่จะท่องเป็นชั่วโมง
- ให้เค้าเป็นคนเลือกเอง : เห็นหนูน้อยจ้องวีดีโอรูปดาว พี่กดให้เลย ต่อให้ศัพท์นั้นยากไปหน่อย แต่ความสนใจสำคัญกว่า
- ห้ามดุแม้แต่นิด : เคยลองแก้เมื่อเด็กพูดผิด สุดท้ายเขาเงียบเลยไม่ยอมออกเสียงอีก ไม่คุ้ม!
ปัญหาที่เจอและวิธีจัดการ
สอนไปได้อาทิตย์นึงก็เจอทางตัน! เด็กๆเริ่มเบื่อเร็วมาก แค่ 10 นาทีก็ลุกไปเล่นแล้ว คิดอยู่นานจึงพบว่าต้องทำแบบนี้:
- เปลี่ยนกิจกรรมทันที : เห็นเริ่มไม่สนใจ พี่เปลี่ยนจากร้องเพลงเป็นวาดรูปทันที ให้เขียนตัวหนังสือลงในภาพที่วาด
- อย่าติดห้องสี่เหลี่ยม : บางวันไม่นั่งสอนหน้าคอมเลย พาเด็กไปเดินสวนหลังบ้านแล้วชี้ชวนดู “bird”, “tree” ผ่านกล้องมือถือ
- เกมทำมือก็เด็ด : สร้างเกม “หาอวัจนภาษา” โดยพี่ทำท่าใบ้คำศัพท์ให้เด็กทาย เช่น แกล้วกินข้าว แล้วให้ตะโกนว่า “eating!”
ผลลัพธ์ที่เห็นได้ชัด
ผ่านไปเกือบเดือน วันนึงอยู่ดีๆหลานชายก็ชี้ไปที่สุนัขแล้วร้องว่า “dog!” น้ำตาแทบไหล เพราะนั่นเป็นศัพท์แรกที่เขาพูดเองแบบไม่ให้สอน! ตอนนี้เขาเริ่มจิ้มรูปในมือถือและพยายามออกเสียงตาม บางทีเดินๆอยู่ก็ถามเองว่า “นั่น…apple?” ถึงจะยังไม่เป๊ะแต่ก้าวใหญ่แล้ว
สรุปตรงนี้เลยนะ…เด็กเล็กไม่ต้องเอาหนังสือมายากๆ แค่ให้ภาษามันอยู่ในชีวิตประจำวัน แล้วทำให้เหมือนเกม ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องเครียด เดี๋ยวมันซึมเข้าเส้นเอง!