ก็เป็นคนนึงที่ภาษาอังกฤษแย่มาก ตอนแรกแค่เห็นศัพท์ง่ายๆอย่าง “apple” “book” ก็หัวปั่นแล้ว ใครทักมาว่า “How are you?” ยืนงับ ปากตั้งนานกว่าจะยัดคำว่า “I’m fine” ออกมาได้ แต่มันติดปัญหาเวลาลูกถามการบ้านหรืออยากเที่ยวต่างประเทศ เลยตั้งใจจะเริ่มใหม่ไปพร้อมกับลูก
รอบแรกก็มั่วไปหมดแหละ
เปิดเน็ตหาแล้วข้อมูลเยอะแยะไปหมด มึนตึ้บ! เลยลองดองความตั้งใจไว้เดือนนึง จนวันนึงนั่งดูละครฝรั่งแล้วได้ยินตัวละครพูดว่า “Just start somewhere!” โดนใจ เลยลงมือแบบบ้านๆตามนี้:
- ดันขยับข้าวของ: เก็บพจนานุกรมเก่าสมัยเรียนมัธยมที่หน้ากระดาษกาวกันมอดเรียบร้อยมากินที่โต๊ะอาหาร กะว่าวันนึงจะเปิดสักแผ่นนึงก็ยังดี
- เริ่มต้นแบบโง่ๆก่อนเลย: หาอัลบั้มรูปเก่าๆของลูกตอนเด็ก มาเอาปากกามาจิ้มตรงภาพแล้วถามตัวเองเป็นเสียงดังว่า “อันนี้เค้าเรียกว่ายังไงนะ?” แล้วก็ก้มหน้าเขียนกำกับรูปว่า “cat” “car” “ball” ลงไป แรกๆแค่นี้ก็พอ
- มือถือก็ช่วยได้: ลบแอปเกมที่ติดมือถือไว้ตอนรอคิวออกหมด ลงแอปเรียนภาษาแทน พอคิวร้านอาหารยาวหรือนั่งรอลูกเรียนพิเศษ ก็จิ้มเล่นแทน พอเริ่มท่องศัพท์ทีละคำ แรกๆก็เบื่อ 555+ มันจำศัพท์ได้แบบวันเว้นวัน แต่วันไหนจำอะไรได้ ก็เขียนสติ๊กเกอร์แปะหน้าตู้เย็นไว้ให้ลูกดูเล่น
ทางตันที่เจอ (แล้วก็หลบ)
ลองเรียนแกรมมาร์ไปสองวัน รู้สึกหัวจะระเบิด! ตำราเปิดมาก็เห็น S+V/O เต็มไปหมด สมองตื้อทันที ยัดๆไปสองวันก็งีบหลับคาหนังสือ ลูกมาดูหน้าแล้วหัวเราะเลยแหละ เลยเปลี่ยนเกม…
ดันเอาต์การตูนมาช่วย เล่ะ. หยิบการ์ตูนเด็กแบบ “Dora the Explorer” ที่เคยให้ลูกดูมาเปิดใหม่ คราวนี้ไม่ดูผ่านๆแล้ว มองรูปแล้วพยายามฟังเค้าพูด ไม่ได้ก็เปิดซ้ำ ย้อนดูเป็นรอบ สงสัยก็เปิดดิกแบบภาพข้างๆ อ๋อ! “Swiper, no swiping!” มันแปลว่างั้นนี่เอง
วิธีที่ช่วยได้จริงๆ (แบบฟรีๆ)
- คุยกับตู้เย็นแทนคน: ตอนเช้าทำกับข้าว ก็ลองพึมพำภาษาอังกฤษไปด้วย เช่น “I open the refrigerator. Take eggs. Fry eggs.” พูดผิดถูกไม่สน ฝึกให้ปากมันเคยตัว
- ร้องเพลงแบบห่วยๆ: เปิดยูทูบหาเพลงเด็กฝรั่งbeatสนุกๆ พอโดนจังหวะก็ร้องตามเสียงดังๆ แรกๆก็ไม่รู้เรื่องหรอก แค่เอาสนุกและให้ลิ้นมันขยับ เช่นเพลง “Head Shoulders Knees & Toes”
- หาเพื่อนออนไลน์แบบไม่ต้องเก่ง: ไปดูตามกลุ่มคนเริ่มใหม่เรียนภาษาทั่วไป ไม่ได้เข้าไปคุยหรอก แค่อ่านว่าคนอื่นเค้าเจอปัญหาอะไรกันบ้าง พอเห็นว่าเค้าก็ล้มเหลวกันบ่อยๆเลย ตื่นเต้น! นี่เค้าก็คนไทยเหมือนกันนี่นา
- เปลี่ยนคำด่าให้เป็นภาษาอังกฤษ ฮ่าๆ: ทุกครั้งที่รถติดหรือเจอเรื่องหงุดหงิด แทนที่จะด่าลูกตัวเองเป็นภาษาไทย ก็พยายามบีบตัวเองให้ด่าเป็นภาษาอังกฤษแบบง่ายๆ เช่น “Oh no! Traffic jam again!” หรือ “So tired!” ง่ายๆแต่ได้ใช้จริง
ผ่านมาประมาณสามเดือน ก็ไม่ได้เทพเลยนะ แต่แค่เริ่มเข้าใจสิ่งที่เคยกลัว เช่น เวลาคนฝรั่งเดินเข้ามาถามทางอย่าง “Where is BTS station?” แทนที่จะทำหน้าแพนิกเกร็ง ก็พยักหน้าแล้วพูได้บ้างว่า “Go straight… then turn left” มันดีขึ้นหน่อยๆก็ได้ใจอยู่ แค่เริ่มต้นแบบบ้านๆ แบบฟรีๆนี่แหละ มันก็พอจะมีไฟเดินต่อได้ เฮ้ย!