ตอนแรกก็นึกว่าออนไลน์นี่แหละเทพ เรียนจบปุ๊บพูดได้ปั๊บ เพราะโฆษณามันบอกว่า “พูดเหมือนเจ้าของภาษาใน 30 วัน!” เจอเลยจ่ายตังค์คอร์สใหญ่ยับ หลักพัน! เสร็จแล้วก็ดีใจนั่งเรียนหน้าจอวันละสามชม. แบบขยันสุดๆ
สัปดาห์แรก : คิดว่าตัวเองเจ๋งแล้ว
เปิดแอพขึ้นมาก็เจอครูฝรั่งหนุ่มหล่อสอนอยู่ดี เลยฮึดเรียนหนัก แต่คือ…มันท่องจำเฉยๆ พูดตามเขาทีละประโยคแบบขาตั้งกล้อง เช่น “How are you?” แล้วให้กดไมค์พูดคำตอบกลับไป “I’m fine thank you” บางทีก็พูดได้เหมือนเป๊ะเว่อร์ในแอพ แต่พอกลับบ้านแฟนถาม “What did you eat today?” ทำไมกุนแทงไม่ออกวะ? อ้าวเฮ้ย! มันตอบได้แค่แบบในบทเรียนนี่หว่า!
- ปัญหาที่เจอตอนนั้น :
- รู้คำศัพท์แต่เอามาเรียงไม่เป็น แถมสำเนียงฝรั่งฟังไม่รู้เรื่อง
- พอเจอเพื่อนต่างชาติจริงๆ เหมือนสมองว่างเปล่าเลย ยืนตึ้ง!
- คอร์สสอนแต่ให้ทำแบบทดสอบผ่าน เรียนจบก็ลืมอยู่ดี
สัปดาห์ที่สาม : มึนแล้วครับพี่น้อง
ทนอีกนิดกับคอร์สแพงๆ แต่ทำไมยิ่งเรียนยิ่งเซ็ง เริ่มพูดกับแมวเป็นภาษาอังกฤษเลยนะ คือแบบสติเริ่มหลุด มันก็แค่ร้องเหมียวๆ หนิจะไปหวังอะไร?! เลยหมดศรัทธาหมดใจ คิดว่าเออ เก็บคอร์สนี้ไปเข้าพิพิธภัณฑ์ดีกว่า เน็ตไม่เทพอย่างที่คิด!
แปปนึงสติกลับมา แล้วก็มีวันนึง… เปิด YouTube ดูคลิปลุงชาวนาคนนึง อ้าว! เขาพูดอังกฤษได้ชัดเชียวล่ะ อันนี้ไม่ใช่ครูสวยหล่อในคอร์สออนไลน์นะ คือลุงแกตัวดำๆ ก้มๆ เงยๆ ทำนา! สกิลพูดนี่เลิศมาก คือแกบอกว่า “ไม่ง้อคอร์สแพง ฝึกเองก็ได้!” แกว่าแกฝึกแบบธรรมดาๆ ไม่เว่อร์
สัปดาห์ที่สี่ : เริ่มลงมือใหม่ด้วยตัวเอง
เริ่มต้นใหม่หมด! ฟิตเนอร์ใหม่! ยกเลิกสมาชิกคอร์สแพง อันนั้นมันพังยับไม่เอาแล้ว ลงทุนแค่… กระจกบานใหญ่หน้ากองเชียร์ อันนี้ขายไถปีเดียวก่ายนะ แต่ต้องมี! วิธีฝึกของลุงนั่นแหละที่เอามาใช้เลย
- ขั้นตอนโง่ๆ ที่ทำทุกวันตอนเช้า (เริ่มประมาณ 6 โมงเช้า) :
- เปิด YouTube ไล่ดูคลิปฝรั่งพูดเรื่องที่ชอบ (กีฬา กับทำอาหาร) แล้วนั่งฟังแบบตาโตๆ จนเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง
- เปิดเสียงคลิปใหม่ ลองพูดตามเขาทุกคำ ทุกประโยค แล้วก็เดินไปเดินมา เหมือนคนเพี้ยน แต่ไม่สนใคร!
- ตั้งกล้องมือถือไว้ หรือไม่ก็ยืนก้มดูหน้ากระจก แล้วก็ ออกเสียงอังกฤษที พูดไทยทีสลับกันไปมา (จับเวลาพูดคนเดียวนี่โคตรเหงา!)
- ถ้าออกเสียงผิด สำเนียงเพี้ยน จะได้เห็นตัวเองชัดๆ ในกระจก หน้าตาบึ้งตึงตอนออกเสียงผิดนี่เห็นชัดเลยครับ ฮ่าๆ
พอตอนเย็น หลังเลิกงานนั่งอัดเสียงตัวเอง โดยเลียนแบบคลิปที่ดูตอนเช้า พูดเสร็จก็ฟังซ้ำ คราวนี้คือเขินโคตรกับเสียงตัวเอง ทำไมออกมาได้ห่วยแบบนี้?! จนเริ่มบึ้งอีกแล้ว แต่ก็พยามพูดใหม่อัดใหม่ แล้วก็ฟังใหม่แบบนี้วนไป
สองเดือนถัดมา : ประสบการณ์ล้ำค่าที่คอร์สแพงไม่สอน
วันนึงแฟนพาไปร้านอาหารฝรั่ง พนักงานมาถามว่า “Sparkling or still water?” อยู่ดีๆ ไมค์ตัวเองเปิด! พูดออกไปเอง “Still water, please!” แฟนยังเหลอตาแล้วหันมามอง มองด้วยตาแปลกๆ แบบ “ไฉน?” นี่มันพูดได้แล้วเหรอ?! คือทั้งสองคนนี่ทึ่งกันไปทั้งร้าน!
สรุปก็คือ : ออนไลน์เรียนยังไงให้พูดได้? มันต้องมี “การลากตัวเองลงหน้ามัน” อันนี่สำคัญนะ คือ
- คอร์สดีแค่ไหน ไม่ลุยก็พูดไม่ได้อยู่ดี
- อย่าไปกลัวเขินตอนพูดผิด ทำหน้าเท่ๆ ไว้ก่อน แม่งต้องพูดให้ได้!
- พูดคนเดียว ยืนคุยกับหมา แมว มะนาวในตู้เย็น อะไรก็ได้ให้มันคุยตอบไม่ได้ มันคือการฝึกกล้าออกเสียง
- เน้นทำซ้ำๆ ทุกวัน ไม่ต้องไปเรียนกับเซียนก็ฝึกขึ้นเองได้เลย
แค่ซื้อกระจกมา ก็พูดได้แล้ว (กระจกก็กลายเป็นไอเทมโปรดไปเสียแล้ว!) คือเอาจริงๆ ตอนนี้คุยกับฝรั่งทีไรลุ้นระทึกทุกที! แต่มันได้พูดจริง ไม่ใช่แค่จำไปตอบในแอพก็พอใจแล้ว จะว่าไปก็ขำตัวเองมาก ตอนนี้พังได้พังดีก็ยังดีกว่าเก๊าๆ อยู่เฉยๆ ครับ!