แต่ก่อนเป็นคนเขียนอังกฤษบ่ได้เลยเนอะ ทุกทีเวลาเจองานต้องส่งอีเมลฝรั่งนี่เหงื่อตกทุกที เขียนเสร็จเพื่อนร่วมทีมก็ทำตาปริบๆ หลังไมค์กระซิบว่าแกรมม่าผิดเพี้ยนหมด
สาเหตุที่ตัดสินใจลงเรียน
เดือนที่แล้วเจองานด่วนต้องพรีเซนต์โปรเจกต์กับลูกค้าเทศ ตกกลางคืนนั่งกวาดขี้ตาอ่านสไลด์ตัวเอง ปรากฏว่าสลิเดอร์เปเปอร์เรางงเอง! มันใช้ศัพท์ผิดสารภาพจนหัวหน้าเลยแซวว่า “ลูกค้าคงนึกว่าเราถูกปีศาจเข้าสิง” นี่แหละจุดแตกหักเลยสะบัดตั๋วเงินเก็บไปสมัครคอร์สเขียนอังกฤษออนไลน์ตัวกระป๋อง
เคล็ดลับฝึกแบบบ้านๆที่ทำได้จริง
คอร์สนี้ครูเขาสอนไล่ตั้งแต่เบสิคแบบก้าวต่อก้าว ขอแชร์วิธีลงมือทำตามที่ได้ผลสุด:
- เริ่มต้นแบบขี้โกง: เปิดฟีดทวิตฝรั่งแล้วลอกประโยคสั้นๆมาใส่โน้ตบุ๊ค ทุกๆวันเขียนซ้ำตามสามประโยคจนมือจำได้
- แปลงภาษาไทยประจำวัน: เวลาสั่งข้าวกล่องแม่ค้า ในหัวก็คิดว่า “ถ้าเป็นฝรั่งเขาจะพูดยังไงนะ” พอได้คำตอบก็เปิดดิกมือถือเช็คทันที
- ใช้เทคนิคภาพจำ: แปะโพสต์อิทคำกริยาเย๊ะๆไว้บนตู้เย็น ตอนหยิบนมทีไรก็เห็น write/wrote/written แว๊บแรกก็นึกถึงตัวเองตอนเขียนอีเมลพลาด
ความเปลี่ยนแปลงหลังฝึก 2 อาทิตย์
อาทิตย์แรกนี่ท้อแท้สุดๆ เอกสารที่เขียนให้แฟนตรวจกลับมาด่างพร้อยแดงโลม! แต่พอใช้เทคนิค “วันละสามทวิต” ปรากฏว่าเดี๋ยวนี้เขียนเมมโมแจ้งงานทีมได้ลื่นขึ้นเยอะ แถมโต๊ะแถวนี้มาเห็นบล็อกโน๊ตที่เราเขียนไว้ถึงขั้นถามว่า “นี่แกไปจ้างเด็กอินเตอร์มาเขียนให้เรอะ?”
สรุปแล้วคอร์สนี้เวิร์คแต่มีเงื่อนไข: ถ้าอยากเห็นผลต้องเจียดเวลาวันละ 20 นาที + เอาตัวเองไปเจอสถานการณ์บังคับเขียนจริง (อย่างเราทนไม่ไหวเลยไปสมัครเป็นอาสาสมัครแจกโบชัวร์ท่องเที่ยวให้นักต่างชาติ) รับรองว่าซ้อมไปสักพักจะพบว่าแกรมม่าร้ายๆนี่ก็เป็นมิตรได้นะ!