พอดีเมื่อวานเพิ่งจบคอร์สสอนออนไลน์ครั้งแรก เลยอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ให้เพื่อนๆ ฟัง เผื่อใครกำลังคิดว่าจะเริ่มสอนภาษาอังกฤษออนไลน์ยังไงดี อันนี้ลองทำตามดูเลย ไม่ยากอย่างที่คิด!
ขั้นตอนที่ 1 : ตั้งสติก่อน แล้วลิสต์ของที่ต้องมี
ก่อนอื่นกูก็มานั่งจับเข่าคิดดีๆ ว่าอยากสอนแนวไหน สอนเด็กหรือผู้ใหญ่ สนทนาหรือแกรมม่า ตอนแรกมึนมาก มันมีตั้งหลายทางให้เลือกสุดท้ายกูก็ตัดสินใจง่ายๆ เลยว่า เอาแบบที่เราถนัดที่สุดก่อน คือการสอนสนทนาสำหรับวัยทำงาน เพราะกูทำงานกับบริษัทต่างชาติมาเยอะนี่เนอะ
หลังจากนั้นก็ลิสต์ของต้องใช้ในหัวให้ชัด:
- ใบรับรอง: ไม่ต้องซีเรียสมาก กูก็เอาใบรับรองการสอนเก่าๆ ตอนฝึกงานมหาลัยนั่นแหละ ถ่ายรูปซะหน่อย
- อินเทอร์เน็ต: เช็คสปีดเน็ตบ้านก่อน เห็นบอกว่าต้องไม่ต่ำกว่า 15 Mbps ตอนเช็คทีแรกกูแทบช็อก! เน็ตบ้านเรากระป๋องมาก ดีนะที่อัพสปีดได้
- อุปกรณ์พื้นฐาน: คอมเก่าเก็บ + หูฟังมือสองที่เคยใช้เล่นเกม + เว็บแคมแค่ 720p ที่ถอดมาจากโน๊ตบุ๊ครุ่นพี่เขย่า (ของมันยังใช้ได้อยู่นะ!)
ขั้นตอนที่ 2 : หาตลาด & ลงทะเบียนที่ไหนดี
ทีนี้มาถึงปัญหาหลัก! “จะให้คนมาเจอเรายังไง?” กูเปิดกูเกิ้ลเสิร์ชมั่วๆ ว่าคนเค้าใช้แพลตฟอร์มอะไรสอนกัน บางที่ให้ลงโปรไฟล์ฟรีแต่ต้องเสียคอมมิชชั่น บางที่ให้สมัครแพ็คเกจแพงๆ ตอนแรกกูก็พยายามสมัครไว้สามสี่ที่ แต่มันต้องทำคะแนนสอบ ต้องอัดคลิปแนะนำตัว ต้องรออนุมัติเป็นอาทิตย์… ทั้งยุ่งและเมื่อย!
อยู่ๆ กูนึกขึ้นได้ว่าทำไมไม่ใช้โซเชี่ยลใกล้ตัวก่อนล่ะ? ก็เลย:
- ใช้เฟสกลุ่มเก่าที่เคยแชร์เทคนิคภาษาอังกฤษตอนเรียนมหาลัย
- ลงไอจีสตอรี่ชวนเพื่อนแชร์ต่อแบบไม่เป็นทางการ
- เขียนโพสต์สั้นๆ บนทวิตเตอร์ว่า “เปิดรับสอนสนทนาออนไลน์แบบง่ายๆ สไตล์เพื่อน พูดได้แม่งคืนละ 2 ทุ่ม รองแค่ 5 คนแรก”
ขั้นตอนที่ 3 : ตั้งราคายังไงไม่ให้โดนด่า
ปัญหาที่ทำให้กูปวดหัวสุดๆ คือเรื่องค่าสอนนี่แหละ กลัวตั้งถูกไปคนไม่เชื่อถือ ตั้งแพงไปก็ไม่มีคนมา! สุดท้ายกูขอเพื่อนที่เคยสอนอยู่แล้วช่วยดูราคาให้ เค้าแนะนำว่า:
- ลองเริ่มที่คอร์สทดลอง (Trial) ราคาเชิงสัญลักษณ์ แค่ 49 บาท ต่อ 30 นาที
- เน้นขายเป็น “ครั้ง” ก่อน อย่าเพิ่งขายเป็นคอร์สร้อยกว่าชั่วโมง เดี๋ยวคนไม่กล้าลง
- เวลากำหนด ให้สั้นและจบในวันเดียว อย่างกูตั้งเวลาไว้แค่ 1 ชั่วโมง/ครั้ง
ขั้นตอนที่ 4 : บทเรียนแรกต้องอยู่รอด!
แม่ง… วันแรกกูตื่นเต้นมาก! เตรียมสไลด์ไว้เป็นชั่วโมง แต่เผื่อเวลาไว้แค่ครึ่งหน้ายังไม่พอ 555+ สิ่งที่กูเจอและต้องปรับแบบฉุกเฉิน:
- ไฟล์ใหญ่ไป! เพื่อนโหลดไม่ทัน กูต้องย้ายมาส่งเป็นลิงก์กูเกิ้ลดร๊าฟแทนทันที
- เน็ตบ้านช่วงเย็นแม่งค้าง! ใช้โทรศัพท์แชร์เน็ตแทน (ดีที่มีโปรเติมไว้อันไม่จำกัด)
- สาระที่เตรียมมาดันยากไปนิด! เพื่อนบอกว่าแค่เกริ่น + สรุปแบบสั้นๆ ก็พอ บางทีฟีดแบคตรงๆ นี่แหละช่วยชีวิต
สิ่งที่ได้เรียนรู้อันล้ำค่า
หลังจากผ่านวันแรกแบบหัวร้อนมาก แต่ทำให้กูได้เคล็ดลับง่ายๆ ไปใช้สอนครั้งต่อๆ มาด้วย:
- ไม่ต้องเพอร์เฟ็ค: ขอแค่หัวเราะกับเพื่อนนักเรียนได้เนี่ยสำคัญกว่าแกรมม่าร้อยเปอร์เซ็นต์
- สื่อสารแบบเพื่อนกันดีกว่า: ตอนนี้กูแทบไม่ใช้สไลด์แล้วนอกจากคำศัพท์ เปิดกล้องแล้วก็เมาท์กันเละเทะไปเลย
- เตรียม “น้ำยา” ตลอด: พวกเกมถามตอบไวๆ สำนวนสแลงฮาๆ ถ้าเห็นเพื่อนเริ่มเบื่อเมื่อไหร่ ดึงออกมาใช้ทันที
เท่าที่ลองทำมานะ โคตรเซอร์ไพรส์! แค่สามอาทิตย์คนก็เริ่มบอกต่อเพื่อนมาเองบ้างแล้ว ตอนนี้แค่เฟส+ไอจีกับโพสต์แบบธรรมดาๆ ก็พอแล้วเนอะ ใครคิดมากเกินไปกูว่าอย่าหาทำเลย แต่ถ้าเริ่มจากสิ่งที่เราโดนก่อน แล้วค่อยๆ ขยายเนี่ย… มันเวิร์คดี! มีคำถามอะไรก็มาคุยกันได้นะครับ บาย!