เจอมาเยอะ เลยทดลองเองดีกว่า
เมื่ออาทิตย์ก่อน ไปซื้อข้าวในตลาดเนี่ย ได้ยินแม่ค้าโทรศัพท์บ่น ลูกเรียนภาษาไทยไม่เข้าใจสักที เห็นราคาคอร์สสอนแกรมม่ามันตั้งสามพันกว่าตังค์ เลยสะกิดใจ ตัวเราเองก็พอมีความรู้อยู่บ้างนี่นา ลองทำฟรีๆ ให้คนที่เริ่มต้นดีไหม
ขั้นแรกเลย ปักหมุดปัญหาใหญ่:
- คนเริ่มใหม่กลัวแกรมม่า ตัวหนังสือเยอะแยะไปหมด จำไม่หมด
- หนังสือหลายเล่มสอนตามหลักเป๊ะๆ แต่ชีวิตจริงไม่ค่อยได้ใช้
- พอเรียนแล้วเอาไปใช้งานจริงไม่ได้ เพราะสอนแบบท่องจำ
เลยทดลองออกแบบวิธีแบบง่ายๆ รัวๆ ห้ามยัดเยียดทฤษฎี เอางี้เลย:
ลงมือทำทันที ไม่ต้องรอ
วันแรก: เลิกสอนตามหนังสือเรียนไปเลย เราเอากระดาษโน้ตสีเหลืองๆ เนี่ยละ แปะที่ของทุกอย่างในบ้าน! ข้าวของเครื่องใช้ประจำวันน่ะ “ตู้เย็น” “พัดลม” “แก้วน้ำ” “ประตู” แปะให้ทั่ว เป้าหมายคือให้เขาจำสิ่งของพื้นฐานได้ก่อน โดยไม่ต้องท่องศัพท์เป็นใบ้
สามวันต่อมา: เริ่มสอนแค่ ตัวช่วยอ่าน (拼音) อันนี้สำคัญมาก! ยกตัวอย่างคำว่า “กิน” ไม่ต้องมานั่งสอนสระ อะ อิ อึ อุ มาก่อน เอาที่ใช้บ่อยๆ เลย เช่น “กิน – Kin” หรือ “นอน – Non” เขียนตัวช่วยอ่านไว้ให้ข้างๆ คำไทยชัดเจน เอาไว้ให้อ่านตามง่ายๆ แค่นี้ก่อน
อาทิตย์ที่สอง: เอาโจทย์ชีวิตจริงมาเล่นกับเขา! สมมติไปซื้อของที่ตลาด เราเป็นแม่ค้าเขามือใหม่ ยกป้ายมาให้ “เท่าไหร่” “เอาสองอัน” “ลดหน่อยได้ไหม” สอนแค่คำพื้นฐานที่ต้องเจอแน่ๆ แค่นี้พอ ไม่ต้องรัวไวยากรณ์ เน้นให้เขาจำแบบประโยคไปใช้ได้ทันทีหลังเรียน
ผลลัพธ์ที่ทึ่ง: จากที่คาดว่าต้องใช้เวลานานกว่าเข้าใจ แต่คนที่มาทดลองเรียนรู้วิธีเราราว สองอาทิตย์ เขาสามารถอ่านป้ายบอกทางง่ายๆ ในห้างได้ และซื้อของถามราคา กับแม่ค้าโดยไม่ต้องอาย! แถมเขามาคอมเมนต์ว่า “ไม่เคยรู้มาก่อนว่าภาษาไทยเริ่มจากสิ่งใกล้ตัวแบบนี้ได้” มันรู้สึกได้ผลกว่าที่คิด
โดนด่าแบบไม่คาดคิด!
แต่ที่ตลกคือ มีคนส่งข้อความมาเตือน! บอกว่า “นี่ไงแชร์ฟรีๆ แบบนี้ สอนแบบไม่เน้นหลักการ มันจะทำให้การเรียนภาษาไทยไม่ถูกต้องนะ!” เราแค่อยากให้เขาเริ่มจากจุดที่ลงมือได้จริง รู้สึกได้ ไม่ใช่เห็นภาษาไทยแล้ววิ่งหนีตั้งแต่เนิ่นๆ เราเชื่อว่าถ้าเริ่มถูกทาง เรียนสนุก มันจะทำให้เขาอยากเรียนไวยากรณ์ต่อเองโดยอัตโนมัติ
สรุปสำหรับเรานะ เริ่มต้นแบบง่ายๆ ใช้ได้จริง เลิกท่อง มันได้ผลกว่าเยอะ! แบบว่าให้มือใหม่หัดขี่จักรยาน เขาก็ต้องได้ลองปั่นล้มลุกคลุกคลานบ้างแหละ กว่าจะเก่ง ไม่ใช่ให้มานั่งท่องตำราการรักษาสมดุลก่อนนั่นแล.