พอเห็นเด็กๆหลายคนเริ่มเรียนภาษาอังกฤษกันใหม่ๆ นึกถึงตัวเองสมัยเป็นครูฝึกสอนเลยว่า ไม่มีพื้นอะไรเลยน่ะ แล้วต้องเริ่มยังไงเนี่ย เลยเอาประสบการณ์ที่เคยเจอมาเล่าให้ฟังแบบตรงไปตรงมาละกัน
เริ่มแรกคือมั่วสุดๆ
ตอนจัดห้องซ้อมครั้งแรกนั่นแหละ แค่บอกเด็กว่า “ให้พูดตามครูพูดนะ” แล้วก็ยิงอัดคำศัพท์ใส่พวกเค้าไปสิบกว่าคำ ปล่อยให้ท่องๆกันเอง ผลที่ได้คือห้องเงียบกริบ เด็กทำตางอ ทำหน้างงเป็นแถว ครูพี่เลี้ยงเดินมาบอกข้างๆว่า “แบบนี้มันไม่เวิร์คหรอก พวกเค้ายังไม่พร้อมจะรับข้อมูลก้อนใหญ่ขนาดนั้น”
เลยลองใหม่แบบค่อยเป็นค่อยไป
อาทิตย์หลังแก้เกมใหม่โดย:
- เอาเกมมาใช้ก่อนเรียน : ให้เด็กโยนลูกบอลพูดทักทายเป็นวงกลม ตอนได้ลูกต้องบอก “Hello, I’m…” แล้วโยนต่อ แค่สองนาทีเองนะ เด็กๆหัวเราะกันยกใหญ่
- บีบเนื้อหาน้อยลงเหลือวันละจุด : เลือกแค่การทักทาย + สามคำศัพท์รูปทรง (circle, square, triangle) แล้วก็เอาของจริงมาให้จับ เดี๋ยวคนนี้ได้ลูกบาส เดี๋ยวนั่นได้กล่องนม
- โฟกัสที่การเลียนแบบ : แบ่งเด็กคู่กัน ครูพูดอะไรให้คู่แรกพูดตามก่อน ค่อยส่งต่อไปคู่หลัง เหมือนเล่นเกมกระซิบน่ะ
คราวนี้เห็นเลยว่าเด็กแอบขยับริมฝีปาก ฝึกออกเสียงตามกันเงียบๆ แต่สิ่งที่ต้องไม่ทำคือ รีบแก้คำผิดตอนนั้นเด็ดขาด ถ้าเค้าพูด “สเกียร์” แทน square แค่พยักหน้ารับก่อน แล้วค่อยพูดคำที่ถูกให้ฟังอีกทีแบบไม่ตำหนิ
เจอปัญหากับเด็กไม่กล้าพูด
พอถึงคิวเด็กคนหนึ่งที่ชอบก้มหน้าเสมอ เจอปัญหาพอให้ปั๊บหน้าแดงไม่ยอมเปิดปากเลย เคยใช้วิธีผิดคือบังคับให้พูดหน้าห้อง ผลที่ได้คือน้ำตาคลอ พาลไม่อยากมาเรียนอีก เลยไปปรึกษาอาจารย์ใหญ่วันหลัง ได้เทคนิคเด็ดมา:
- ให้ตัวเลือกพร้อมรูปภาพ : ถามว่า “วงกลมสีฟ้าหรือสีแดง?” โดยชีไปที่ภาพแทนการให้พูดอิสระ
- อนุญาตให้ตอบเป็นไทยก่อน : ตอนเด็กตอบ “สี่เหลี่ยม” ครูก็พูดเสริม “Yes! Square” แล้วพยักหน้าแรงๆ
- ใช้ภาษากายช่วยเต็มที่ เวลาพูด “Circle” ต้องทำมือเป็นวงกลมทุกครั้ง เลียนแบบการ์ตูนที่เด็กชอบดูด้วย
อาทิตย์ที่สามเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลง เด็กขี้อายคนนั้นยกมือขึ้นเวลาเห็นรูปวงกลม บอกว่า “เซียเกิล!” แม้จะเสียงเบาหน่อยแต่นี่คือกำแพงแตกแล้ว!
สรุปแล้วหลักไม่ลับ
ผ่านสามอาทิตย์เต็มถึงรวบรวมได้ว่า การสอนพื้นฐานอังกฤษให้เด็กหัดใหม่ต้อง เอาความเครียดออกไปก่อน และ:
- อย่าโหลดเนื้อหาเหมือนถ้วยน้ำล้น
- ให้ใช้ร่างกายเคลื่อนไหวร่วมด้วยเสมอ
- ยอมให้ตอบผิดบ้างไม่เป็นไร ขอแค่ให้กล้าพูดมากกว่า
- ถ้าเด็กทำหน้าเบลอให้หยุด แล้วเปลี่ยนเป็นกิจกรรมทันที
ตอนนี้พอจบคลาสซ้อมได้ยินเด็กวิ่งไปบอกแม่ว่า “วันนี้งูพูดเฮลโล่กับครูแล้วนะ!” ประมาณว่าอินกันขนาดนั้นเลย ครูเองตอนขับรถกลับบ้านก็ยิ้มได้ทั้งทางเลยล่ะ ถ้าคิดจะเริ่มสอนภาษาเด็กมือใหม่…ต้องจำไว้ว่าความกล้าของเด็กน่ะเปราะบางเหมือนกระจก วางผิดจังหวะก็ร้าวได้ง่ายๆ