อะไรในหัว
ก่อนหน้านี้ ผมสอนคำศัพท์ภาษาอังกฤษแบบโบราณสุดๆ ให้เด็กๆ ในห้องเรียน จับเด็กนั่งฟังผมพูดยาวเหยียด แล้วก็น่าหง่อยมาก เด็กบางคนหลับดีนัก บางคนเริ่มขยับไปมา ไม่มีสมาธิเลย ก็เลยรู้สึกว่าทำไมต้องน่าเบื่ออย่างงี้ ผมเลยคิดว่า มันต้องเปลี่ยนแน่ๆ ไม่เปลี่ยนนี่ตายแน่
คิดออกไหมว่าจะเริ่มยังไง
ผมก็นั่งคิดปุ๊บ คิดปั๊บ คิดถึงตอนเป็นเด็กตัวเอง ที่ชอบเล่นเกมโจรสลัดในคอมพิวเตอร์ บางครั้งเล่นไปหลงคำศัพท์ได้ ก็เลยเอ่อออ… ทำไมไม่ใช้เกมสอนคำศัพท์บ้างล่ะ มันน่าจะสนุกกว่าเยอะ ก็จัดการมานั่งวางแผนในห้องพักหลังเลิกงาน เตรียมไอเดียแบบลวกๆ ก่อน
- ขั้นแรก ผมหยิบกระดาษมาเขียนคำศัพท์ง่ายๆ ประมาณ 20 คำ เช่น dog, cat, apple ไม่ต้องเยอะเลย เก๋าอยู่แล้ว
- ขั้นที่สอง ออกแบบเกมเป็นเกมทายคำ ไม่ต้องซับซ้อน ผมใช้การ์ดแบบทายภาพน่ะ ถ่ายรูปรูปหมา แล้วเขียนคำว่า dog ไว้ด้านหลัง
- ขั้นที่สาม สร้างแบบทดสอบเอง ผมตัดกระดาษเป็นชิ้นๆ เอาเชือกผูกแล้วทำเป็นป้ายแขวนคอน่ะ ดูทุเรศแต่อารมณ์ดี
ลองทำปุ๊บ ปะทะจริงเลย
วันถัดมา ผมยัดไส้เกมนี้เข้าไปในห้องเรียน ตอนแรกเด็กๆ ตาโต ตื่นเต้นมาก คุยกันวุ่นวาย ไม่นั่งนิ่งเหมือนเดิม ผมก็จัดวงรอบเด็ก 5 คน แล้วปล่อยให้ลองเล่นเกมทายคำกัน เริ่มจากแจกการ์ดให้ทุกคน แข่งกันทายว่าคำนี้แปลว่าอะไรถ้าถูกต้อง ก็ให้แต้มเป็นดาว ทีนี้ เด็กที่คะแนนเยอะสุดได้รางวัลเป็นลูกอมธรรมดา
แถม ผมทดสอบตัวเองด้วยน่ะ ผมลองป้อนคำศัพท์ยากหน่อยเข้าไปใหม่ เช่น banana, car เพราะเด็กบางคนรู้ไปแล้ว ทดสอบแล้วกลายเป็นเด็กเรียนคำศัพท์ใหม่ได้ไวขึ้น 15 เท่า อ่ะแบบพูดเลย ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที แทนที่จะหลับทั้งชั่วโมง
ผลลัพธ์ที่ได้ มันพังทุกอย่างมั้ง
เด็กๆ หัวเราะกันลั่นในห้อง ทุกคนอยากเล่นกันต่อเรื่อยๆ แม้แต่เด็กที่เขินๆ ไม่กล้าพูด ก็ออกมาทายคำได้ แถมผมรู้สึกว่าเวลาล่วงไปเร็วมาก ไม่เครียดเหมือนก่อน ไม่ต้องดุใครเลย แค่ยืนมองความสนุกก็พอ ที่สำคัญ คะแนนสอบคำศัพท์ขึ้นแทบถึงฟ้า เดือนก่อนได้เต็ม10 แค่ 3 คน ตอนนี้ 10 คนได้หมด
สุดท้ายน่ะ ผมก็บอกได้เลยว่าการสอนมันต้องสนุกก่อน อย่าถึกเหมือนเดิมเลย แค่เกมธรรมดาทำให้ทั้งครูและนักเรียนมีความสุข ใช้ความพยายามน้อยมากได้ผลเยอะ ผมก็เก็บนับแต้มดาวแล้วพูดกับตัวเองว่า ไม่กลับไปน่าเบื่ออีกแล้ว