เริ่มต้นวันแรก ผมเปิดยูทูปหา “เรียนภาษาอังกฤษฟรี” เจอคลิปนึงบอกว่าเก่งเร็วใน 1 เดือน ตอนนั้นคิดในใจ “เดี๋ยวๆ นี่มันเว่อร์ไปปะ?” แต่ก็ลองทำตามดู
อาทิตย์แรก : ฝนตกไม่หยุด
ตั้งนาฬิกาให้ตื่น 6 โมงทุกวัน เปิดแอปเรียนภาษาแล้วก็ร้อง “A for Apple!” แบบเด็กอนุบาล ขำตัวเองจนท้องแข็ง ปากก็แข็งไปด้วย เพราะสำเนียงไทยจัดสุดๆ ลองพูดตามหนังฝรั่งเหมือนนกแก้วเน่า หมาในบ้านยังหันมามอง สรุปอาทิตย์แรกทำได้แค่:
- ท่อง ABC ได้แบบสะดุดๆ
- พูด “Hello” เสียงสูงต่ำเหมือนลักเซียม
- งงแกรมม่าตอนเจอ “I am” กับ “I’m”
อาทิตย์สอง : แม่ค้าตลาดช่วยชีวิต
เปลี่ยนท่าไปคุยกับแม่ค้าผักหน้าปากซอยที่เค้าเคยไปทำงานสิงคโปร์ ทุกวันก่อนซื้อกะเพรา ยืนแกล้งโง่ถามเป็นภาษาอังกฤษ ว่า “How… much?” แม่ค้าดูดีใจมีคนมาฝึกด้วย บางทีเลียนแบบเค้าพูดแบบฝรั่งเชื้อสายจีนว่า “Tree baat!” ตะกุกตะกักแต่อาทิตย์นี้:
- เรียกผักได้เป็นสิบชนิด (แต่พูดผิดๆ ถูกๆ)
- จับสำเนียงขึ้นเสียงลงเสียงเวลาถามคำถาม
- เริ่มแอบฟังฝรั่งแช่แข็งที่ตลาดแล้วนึกในใจ “อ๋อ เค้าพูดงี้!
อาทิตย์สาม : อายลูกแต่ไม่ถอย
ถึงขั้นจับลูกชายป.5 มาเป็นติวเตอร์โดยใช้วิธียื่นไอติมแลกเปลี่ยน ลูกบอกพ่อพูดเหมือนหุ่นยนต์ไฟลัด เค้าสอนให้ร้องเพลงเด็กฝรั่งแบบ “Head, Shoulders, Knees and Toes” แล้วบังคับให้เต้นตามท่าด้วย สุดๆไปเลย แต่อาการเริ่มดีขึ้นนะ:
- ฟังเพลงง่ายๆ เข้าใจคร่าวๆ ถ้าอ่านเนื้อไปด้วย
- แต่งประโยค “I eat spicy pork” ได้เองโดยไม่ต้องเปิดกูเกิล
- เวลาฝรั่งถามทางแบบง่ายๆ ตอบ “Left! Right!” ได้ไม่หลุด
อาทิตย์สี่ : กบในกะลาครอบ
กล้าเดินเข้าไปในร้านท่องเที่ยวแถวสยาม หลอกเขาว่ามาสอบถามทริป (ทั้งที่จริงแค่จะลองภาษา) พนักงานถามกลับมาเร็วจนสมองล้า ใช้กลยุทธ์พยักหน้าหงึกๆ แล้วรีบทวนประโยคในสมอง ตอนท้ายก็ลากเพื่อนฝรั่งขาลังมาเฟรนด์ลี่ด้วย นี่คือสิ่งที่ได้จริงๆ ตลอดเดือน:
- ฟังข่าวภาษาอังกฤษรู้เรื่อง 40% แต่ถ้ามีซับไทย… 100% จ้ะ!
- สั่งอาหารทีไร คำว่า “no spicy” ชัดเปรี๊ยะทุกครั้ง
- พอฝรั่งถาม “How are you?” ตอบได้อัตโนมัติว่า “Fine! And you?” แบบไม่คิด
สรุปคือไม่ถึงขั้นเทพใน 30 วัน แต่จากคนที่เห็นอังกฤษแบบหูผง ทุกวันนี้เริ่มแยกแยะศัพท์ง่ายๆ ได้ เหมือนมีแว่นตาวิเศษติดตา ตอนนี้นั่งดูยูทูปโดยไม่เปิดซับไทยเลยนะ (แต่ต้องดูซ้ำ 3 รอบ) โอ้ยย… โล่งใจสุดๆ ที่ทำเสร็จแล้วเนี่ย!