ก็คือเริ่มจากที่ตัวเองพูดภาษาอังกฤษทีไรคนฟังงงทุกที สำเนียงไทยจัดมาก พอดีเห็นคนใน pantip เค้าแชร์วิธีปรับสำเนียงเลยลองทำตามดู
ขั้นแรก : หยุดท่องศัพท์กับแกรมม่ามั่วๆ
เมื่อก่อนนี่ท่องแต่คำศัพท์วันละ 20 คำ แกรมม่าเป๊ะๆ พอไปพูดจริงๆ ปากแข็งเหมือนหุ่นยนต์ เลยเปลี่ยนมาฝึกฟังก่อน โดยเฉพาะ รายการทีวีฝรั่ง นี่แหละ หยิบ The Crown มาเริ่ม เพราะเค้าพูดชัด เปิดซับไทยดูรอบนึงก่อน พอรอบสองปิดซับ ฟังไปฟังมารู้สึกหูเริ่มเปิด
ขั้นต่อมา : ขี้เกียจอัดเสียงตัวเองเลยหาหม่าม๊ามาช่วย
รู้ตัวเองขี้เกียจอัดเสียงฟังตัวเองมาก เลยแกล้งทำเป็น “ลูกค้าฝรั่ง” ไปคุยกะร้านขายของฝรั่งในแอปฯนึง ตอนแรกนี่เสียวเลย แค่ทักไปว่า “Hey, is this bag available?” ยังสะกดผิด! แต่แม่ค้าใจดีมาก เค้าส่งเสียงอ่านกลับมาให้ฟังแบบช้าๆ แล้วบอกว่าออกเสียงยังไง เราก็พยายามพูดตามเป๊ะๆ แรกๆ มันอายนะ แต่พอโดนแก้ทีละคำ ชัดขึ้นจริงๆ
อุปสรรคตอนกลาง : สำเนียงไทยมันดันโผล่!
อยู่ๆ พอพูดเร็วคำว่า “comfortable” นี่คือกลับมาเป๊ะไทย “คอม-ฟอร์ท-เท-เบิ้ล!” เลยต้องย้อนกลับไปฟังเจ้าของภาษาใหม่ ถึงได้รู้ว่าเค้าพูดแบบ “comf-ta-ble” ไม่ได้ยืดคำ หลังไมค์ฝึกอยู่ตั้งชั่วโมง พูดซ้ำๆจนลิ้นจุก!
อาวุธเด็ด : แอพฯฟรีๆในมือถือ
โหลดแอพฯสะกดการออกเสียงมา ใส่คำที่เราอยากพูด มันจะแปลงเสียงเราให้เป็นคลื่นเสียง เทียบกับคลื่นเสียงเจ้าของภาษาเลยว่าเราใกล้เคียงแค่ไหน เห็นภาพชัดมากว่าเสียง “R” เรายังก้องเกินไป หรือ “TH” ยังไม่กดลิ้นแรงพอ
ตอนนี้ : ไม่เป๊ะแต่พอฟังรู้เรื่อง
ฝึกมาราว 3-4 เดือน วันก่อนสั่งสตาร์บัคส์ พนักงานถามว่า “Anything else?” ตอบไปว่า “That’s all, thanks!” เค้ายิ้มแล้วบอกว่า “Cool accent!” ถึงจะไม่เป๊ะ 100% แต่รู้สึกว่าเค้าฟังง่ายขึ้น ไม่ต้องทวนคำทีละสามรอบเหมือนแต่ก่อนแล้ว
เคล็ดลับสุดท้าย : ถ้ามีเพื่อนคนไหนไปทำงานร้านอาหารฝรั่ง แนะนำให้ยืนเก็บจานใกล้โต๊ะฝรั่ง แล้วแอบฟังไปเรื่อยๆ สมองเราจะจำสำเนียงเองโดยไม่รู้ตัว!