ก็คือก่อนอื่นต้องบอกเลยว่าชีวิตมันยุ่งมากช่วงนั้นอะ งานรกๆ ทุกวัน แถมยังต้องดูแลลูกอีก ไม่มีเวลาไปเรียนที่โรงเรียนสอนภาษาเลยอะ
เริ่มจากขั้นตอนแรก
เอาเข้าจริงก็คิดอยู่นานว่าควรเริ่มยังไงดี จนมาเจอเว็บสอนฟรีนี่แหละ ตอนแรกก็แอบไม่เชื่อนะ มันจะมีของฟรีดีๆจริงเหรอ แต่ลองเข้าไปดูคร่าวๆก็เจอคอร์สพื้นฐานฟรีเยอะกว่าที่คิด
การจัดตารางเวลาแบบมึนๆ
อาทิตย์แรกนี่มันมึนมาก ลองจัดตารางแบบเป๊ะๆ ต้องเรียนวันละชั่วโมง แต่ดันลืมไปว่าชีวิตคนมันมีเรื่องด่วนเพียบ! ลูกป่วยนี่ขาดเรียนสองวันโต้ด งานด่วนโผล่มาเลิกเรียนไปสามวัน เลยเปลี่ยนแผนใหม่ทันที
- ไม่ต้องบังคับเวลาเป๊ะ เรียนเมื่อไหร่ก็ได้ที่ว่าง
- แบ่งเป็นย่อยๆ ครั้งละ 15 นาทีก็ยังดี
- วันไหนยุ่งมาก เลยไม่เรียนก็ได้ ไม่ต้องโทษตัวเอง
เทคนิคง่ายๆที่ทำได้จริง
ปรากฎว่าวิธีนี้เวิร์กสุดๆ! ยกตัวอย่างง่ายๆนะ
- รอลูกกินข้าวอยู่ก็เปิดแอพท่องศัพท์สัก 10 นาที
- ตอนกลางคืนนอนดูคลิปแกรมม่าสั้นๆแทนซีรีส์
- วันหยุดว่างๆค่อยทำแบบฝึกหัดยาวหน่อย
มันคือการยัดเรียนภาษาอังกฤษเข้าไปในช่องว่างของชีวิต แบบไม่ต้องไปเบียดเวลาสำคัญอื่นๆอะ
อุปสรรคเด็ดขาดที่เจอ
แน่นอนว่ามีท้อเหมือนกันนะ เรียนไปเดือนนึงยังพูดไม่ได้เลย! แต่พอมาเจอแชทกลุ่มในเฟสฯที่มีคนแบบเดียวกันนี่ช่วยได้มาก เขาแนะนำให้
- เลิกเปรียบเทียบกับคนอื่น
- เอาศัพท์ที่เรียนมาไปใช้ทันที แค่ง่ายๆเช่นสั่งกาแฟเป็นอังกฤษ
- ทำผิดเยอะแค่ไหนก็ไม่เป็นไร
ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?
ผ่านมา 6 เดือน ยังเรียนฟรีอยู่เลยนะ ถึงจะไม่ได้เก่งระดับฝรั่งแต่นี่คือความเปลี่ยนแปลงชัดเจน
- เมล์งานที่เคยต้องเปิดกูเกิ้ลแปลทีละย่อหน้า ตอนนี้อ่านเข้าใจเกือบหมด
- เวลาไปเที่ยวต่างจังหวัดเจอทัวร์ริสต์ ก็พอช่วยเขาหาทางได้
- ที่สำคัญคือ ไม่รู้สึกผิดแล้ว เว้าวันไหนไม่ได้เรียน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มใหม่ก็ได้
มันก็แค่อาศัยความสม่ำเสมอเล็กๆนี่แหละ อย่าคาดหวังสูงเลย เอาที่ทำได้จริงๆ ก้าวทีละก้าวนิดเดียวแต่ไม่หยุดเดิน ยังไงก็ไปถึงแน่นอน!