ก็เลยอยากมาแบ่งปันประสบการณ์ตัวเองเรื่องการเรียนภาษาอังกฤษเพื่อไปเรียนต่อเมืองนอกนะ ต้องบอกก่อนว่าพื้นฐานอังกฤษกะเราโคตรห่วยเลย อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ ตอนแรกก็มึนงงว่าควรเริ่มยังไงดี
เริ่มต้นหาข้อมูล
เริ่มจากถามเพื่อนที่เคยไปเรียนมาก่อน เค้าบอกว่าหลังเรียนคอร์สเตรียมตัว 3 เดือน อันดับแรกเลยเราก็ขึ้นกูเกิลเสิร์ชหา “เรียนภาษาอังกฤษสำหรับเรียนต่อต่างประเทศ” เจอข้อมูลเพียบ แต่แบบวุ่นวายมาก โรงเรียนโฆษณาดูน่าเรียนทุกที่เลย แต่อยากได้ของดีจริงๆ
สำรวจโรงเรียนใกล้บ้าน
วันเสาร์นึงขับรถไปดูโรงเรียนสอนภาษาตามห้าง 3-4 ที่:
- ที่แรก อาจารย์ฝรั่งแต่ห้องเรียนแน่นขนัด เลยรู้สึกว่าถ้าเรียนคงไม่ได้ถามคำถามเยอะ
- ที่สอง อุปกรณ์เพียบ คอมพิวเตอร์ใหม่ๆ แต่ค่าเรียนเดือนนึงเกือบหมื่น ทีนี้ก็แอบคิดว่าจะคุ้มมั้ย
- ที่สาม ราคาถูกแต่ห้องน้ำโทรมมาก แถมพนักงานดูไม่ค่อยเป็นมิตร
กลับมาบ้านนี่เหนื่อยแทบแย่ แถมยังตัดสินใจไม่ได้เลยว่าจะเลือกที่ไหน
เปลี่ยนแผนใหม่
ไปนั่งเม้ามอยกับรุ่นพี่ที่ทำงาน บังเอิญพี่เค้าเพิ่งเรียนคอร์สออนไลน์จบ พี่ว่าน่าลองเพราะเวลางานเราก็งงๆอยู่แล้ว เลยตัดสินใจสมัครคอร์สออนไลน์ดู
ตอนเรียนอาทิตย์แรกนี่ทรมานมาก แบบต้องตื่นตีห้ามานั่งคุยกับครูต่างชาติ อ้อมกอดกะวงกลมเปียกน้ำตาเลย พูดผิดๆถูกๆเน้นให้พูดให้ได้ก่อน แต่พอดันได้พูดทุกวันก็เริ่มชิน
เทคนิคเสริมที่ใช้ได้ผล
ระหว่างเรียนก็ใช้วิธีเหล่านี้ช่วยตัวเอง:
- เปลี่ยนมือถือเป็นภาษาอังกฤษทั้งหมด
- ดูยูทูบฝรั่งเรื่องแฟชั่นที่เราชอบแทนคลิปไทย
- แปะคำศัพท์ไว้ในห้องน้ำ อ่านตอนแปรงฟัน
พอเรียนจบ 4 เดือน อาการดีขึ้นเห็นๆ สามารถคุยงานกับคู่ค้าต่างชาติได้ ไม่ต้องหน้ามืดเหมือนแต่ก่อน
ตอนนี้อยู่ต่างประเทศเป็นไง
ยอมรับเลยว่าการบ้านอาจารย์เมืองนอกยังยากอยู่ ตอนส่งการนัดแรกแอบร้องไห้ในห้องน้ำ แต่เดี๋ยวนี้ผ่านมาครึ่งเทอมแล้ว การฟัง-พูดพัฒนาขึ้นมาก ถ้าไม่มีพื้นฐานที่เรียนมาก่อน คงไปไม่รอดแน่ๆ
สรุปแล้ว สำหรับคนที่ไม่รู้จะเริ่มเรียนที่ไหน แนะนำว่าให้ดูที่เหมาะกับไลฟ์สไตล์เราก่อน ราคาไม่จำเป็นต้องแพงแต่ต้องไม่ทนเรียน เดี๋ยวนี้มีตัวเลือกออนไลน์เยอะ ไม่ต้องกังวลเรื่องไปเรียนไม่ทัน!