วันก่อนว่างๆเลยนึกสนุกอยากฝึกภาษาอังกฤษ แต่ติดว่าตัวเองพื้นฐานแย่มาก จริงๆนะคือรู้แค่ yes no ok เบื้องต้นแบบเด็กประถมยังรู้เยอะกว่าเรา
จุดเริ่มต้นคือถ่อร่างไปหาหนังสือในร้าน
กระแทกใจเลยเวลาอ่านหนังสือสอนภาษา พอเจอพวกแกรมมาร์ศัพท์ยากๆตาลาย กลับมาบ้านวางตรงมุมห้องตั้งแต่หน้าแรก อ่านไม่รอดสักเล่ม แป๊บเดียวฝุ่นจับหนาแล้วอ่ะ
เลยเปลี่ยนมาลองโหลดแอพฟรีดู
เริ่มจากแอพชื่อดังที่เพื่อนบอกว่าคนไทยใช้กันเพียบ โหลดมาวันแรกเล่นๆรู้สึกดีมีรูปสวยๆ พอวันที่สามเริ่มเจอบทเรียนซ้ำๆ วันที่ห้าแม่งเฮียสอนให้พูดว่า “the apple is red” ทั้งๆที่เราอยากได้ประโยคใช้ทำงานจริงๆ สรุปซื้อคอร์สเต็มก็ไม่รอด แอพนี้ใช้ได้แค่สัปดาห์เดียวจบเลิก
ทนไม่ไหวไปถามกลุ่มคนไทยในเฟส
เพื่อนบางคนแนะนำแอพฝึกฟังแบบมีซับไทย ฟังไปฟังมาได้ยินแต่เสียงซาวด์แทรก ไม่รู้จะฟังเพื่ออะไร อีกแอพนึงแบบมีทดสอบหลังเรียน แต่ดันเอาข้อสอบยากๆในเมื่อเราอยู่ขั้น “hello” ยังพูดไม่ค่อยคล่อง แบบทดสอบพวกนั้นทำเอาคิดว่าตัวเองโง่ไปเลย
- เสียตังค์สมัครคอร์สออนไลน์ไป 2 คอร์ส จ่ายเงินไป 3,000 บาท แต่เข้าเรียนได้แค่ 3 ครั้ง เพราะมันน่าเบื่อมากครูพูดช้าแบบเคลิ้มหลับ
- แอพเรียนศัพท์รัวๆวันละ 20 คำ ตอนแรกท่องได้ครบอาทิตย์นึง ทีนี้พอวันแปดจำศัพท์วันที่หนึ่งไม่ได้แล้ว มันสะสมเหมือนทะเลสาบเต็มเอี่ยม
จนมารู้จักแอพสรุปคนไทยเล่นกันเอง
เซ็งจัดเลยแอบไปดูรีวิวในกลุ่มลับๆ เจอแอพนึงแบบโพสต์ติ่งกันว่า “ใช้ยังไงให้ไม่น่าเบื่อ” เริ่มจากเลี่ยงพวกบทเรียนยัดเยียด เลือกหัวข้อใกล้ตัว เช่น หาอ่านเมนูอาหารฝรั่ง ดูวิธีอธิบายรูปภาพตัวเองง่ายๆ ในแอพมีคนไทยแชร์เทคนิคเพียบ
ไอ้เทคนิคเบสิคที่ได้มาแบบตรงใจ :
- ไม่ต้องรีบเรียนแกรมมาร์ – สรุปคือเอาตัวรอดก่อนด้วยประโยคพื้นฐานเลย จำพวก “help me please”, “I don’t understand”
- หาศัพท์ที่ใช้จริงมาโฟกัส – พวกคำทักทาย เวลาบอกความรู้สึก คำถามง่ายๆ ในชีวิตจริง แบบไม่ต้องรู้ศัพท์วิชาการเลย
- เล่นฟีเจอร์ฝึกฟังแบบช้าๆ – มันมีปรับความเร็วได้ เริ่มจาก 0.5x ฟังวนไปเรื่อยๆจนเริ่มแยกคำออก
ทำเอาหน้ายืน
ผ่านไปเดือนนึงถึงได้ข้อคิดว่าเราคิดมากไปเอง เอาเข้าจริงๆภาษาไม่ต้องเรียนแบบเป๊ะหรอก แค่หาวิธีเรียนที่ทนไหว ไม่น่าเบื่อ แล้วใช้ต่อได้ในชีวิตจริงก็พอ เก็บรายละเอียดทีหลังได้ หัวข้อพื้นฐานควรเริ่มจากจุดที่เราจำเป็นต้องใช้จริงๆ เช่น ไปเที่ยวต้องบอกทาง ไม่ใช่ไปนั่งรู้จัก tense อะไรพวกนั้นก่อน
ตอนนี้ใช้มา 2 เดือน อธิบายรูปภาพง่ายๆ ได้ บอกอาการป่วยเป็นภาษาอังกฤษสั้นๆได้ บางทีเจอฝรั่งหลงทางยังชี้ทางด้วยคำพื้นฐานที่ฝึกมา แม้จะพูดติดขัดแต่ก็เอาตัวรอดได้แล้ว!