วันก่อนนั่งคิดว่าภาษาอังกฤษมันติดขัดจริง ๆ นะ โดยเฉพาะตอนสั่งอาหารฝรั่งทีไรเป็นลมพายแทบทุกครั้ง เลยตัดสินใจหาแพลตฟอร์มออนไลน์เรียนสนทนาสักที่ ซุ่มหาข้อมูลอยู่สามวันเต็ม
ขั้นแรก : เปรียบเทียบแต่ละที่
- แพลตฟอร์มแรก : เจออันนึงเขาว่าดี เข้าไปลองดูปรากฏว่าครูส่วนใหญ่เป็นฟิลิปปินส์ คุยแล้วชัดดีแต่สำเนียงมันเพี้ยน ๆ พอถามคำศัพท์ยากครูสะดุดบ่อย หลังเลิกคลิปยังรู้สึกอึดอัดเหมือนไม่ค่อยถูกจริต
- แพลตฟอร์มสอง : ย้ายไปลองที่ราคาแรงหน่อย ครูอเมริกันล้วน จองคิวยากโคตร รอสองวันเพิ่งได้เรียน ตอนสอนครูใจดีแต่พูดเร็วมาก ฟังไม่ทันถามซ้ำก็อดทนไม่ไหว ข้างในแชทมีแต่คนจีนพูดแต่อังกฤษยาก ๆ รู้สึกตัวเองโง่จมดิน
- แพลตฟอร์มสาม : หมดความหวังแล้วเจอที่เล็ก ๆ เขามีระบบเรียนกลุ่ม ครูไทยสอนแต่สำเนียงเป๊ะมาก บอกตรง ๆ ว่าคราวนี้โดนใจ สมัครเสร็จให้ทำแบบทดสอบวัดระดับก่อน จัดกลุ่มมาเฉพาะคนที่ความรู้น่าเกลียดพอ ๆ กัน
ลงมือเรียนแบบขยันถึก
เริ่มนัดเรียนวันละ 1 ชั่วโมงตรงเป๊ะทุกคืน ครูให้พูดโจทย์พวก “ถ้าขอคืนเงินร้านอาหารต้องพูดยังไง” “ซื้อตั๋วรถไฟฟ้ารูดบัตรไม่ได้ต้องอธิบายยังไง” ฝึกเยอะจนร้อนวิชา บางเซสชั่นครูแกล้งทำบทบาทสมมติเป็นพนักงานดุ ๆ ให้สตั๊นด์จริง ๆ โคตรท้าทาย!
อยู่มาวันนึงคุยกับแฟนเนี่ยน้องเมนูอาหารเป็นภาษาอังกฤษแบบไม่กดดัน แปลกใจตัวเองที่ร่ายยาวได้โดยไม่ลืมศัพท์ สองอาทิตย์ผ่านไปเริ่มกล้าคอมเมนต์ในกลุ่มลับฝรั่ง จนทนไม่ไหวไปลองสั่งกาแฟร้านใหม่ที่พนักงานเป็นต่างชาติ อ้าว…ลื่นปรื๊ด! ทั้งออเดอร์ทั้งถามทาง จำได้ไงเนี่ย
สรุปท้ายๆ : เวลาหาแพลตฟอร์มเรียน อย่าดูแค่รีวิว ต้องทดลองเรียนฟรีก่อน รูปแบบการสอนกับเคมีระหว่างครูต้องเข้าถึงไม่งั้นจะเหมือนโดนลากไปนรก ส่วนตัวพบว่าเรียนกลุ่มเล็ก+มีครูไทยคอยเสริมทริคเวิร์คสุด ไม่เน้นท่องแต่เน้นลองโต้ตอบ เหมือนได้ตะลุยสถานการณ์จริงไปด้วยกัน